तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तां देवीमिह संश्रयेत्
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये चमत्कारीदुर्गामाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्टितमोऽध्यायः
यत्रानर्तो नृपः सिद्धः सुहयो नाम नामतः
तेनैव भूभुजा तत्र लिंगं संस्थापितं शुभम्
तत्रांगारकषष्ठ्यां यस्तडागे स्नानमाचरेत्
सर्वं कथय तत्सूत सर्वं वेत्सि न संशयः
सर्वारिभिर्हतो युद्धे पलायनपरायणः
अथ तस्य कपालं च कापालिक व्रतान्वितः
आनर्तेश्वरसांनिध्ये वसमानो वने स्थितः
तडागोत्थेन संपूर्णं रात्रौ कृत्वा प्रमुंचति धनी भृत्यसमोपेतः सदा पुण्यपरायणः
कस्यचित्त्वथ कालस्य पण्यबुद्ध्या द्विजोत्तमाः
अथ प्राप्तः क्रमात्सर्वैः स गच्छन्मरुमंडल म् ६.६५.
तत्र रात्रिं समासाद्य श्रांताः पांथाः समन्ततः
ततः प्रत्यूषमासाद्य समुत्थाय च सत्वरम्
स वै मार्गपरिश्रांतो गत्वा निद्रावशं भृशम्
न च तैः स स्मृतः सार्थैर्यैः समं प्रस्थितो गृहात्
एवं गते ततः सार्थे प्रोद्गते सूर्यमंडले
एवं तस्य तृषार्तस्य पतितस्य धरातले
ततः किंचित्ससंज्ञोऽभून्मंदीभूते दिवाकरे
न लक्ष्यते क्वचिन्मार्गो दृश्यते न च मानुषम् ६.६५.
एवं चिन्ताप्रपन्नस्य तस्य शूद्रस्य निर्जने
अथ क्षणेन शुश्राव स गीतं मधुरध्वनि
अथापश्यत्क्षणेनैव प्रेतसंघैः सभावृतम्
ततस्ते पार्श्वगाः प्रेता एके नृत्यं प्रचक्रिरे
अथासौ प्राह तं शूद्रमतिथे कुरु भोजनम्
ततः स भोजनं चक्रे क्षुधार्तश्च पपौ जलम्
ततः प्रेताश्च ते सर्वे प्रेतत्वेन समन्विताः
एवं तेषां समस्तानां विलासैः पार्थिवोचितैः
ततः प्रभाते विमले प्रोद्गते रविमंडले
ततश्च चिन्तयामास किमेतत्स्वप्नदर्शनम् ६.६५.