नमस्ते देवदेवेशि नमस्ते सर्ववासिनि
शक्रादयोऽपि देवास्ते परमार्थेन नो विदुः
यस्याः सर्वं महीव्योमजलाग्निपवनात्मकम्
न तस्या जन्मनि ब्रह्मा न नाशाय महेश्वरः
तथाष्टगुणमैश्वर्यं यस्याः स्वाभाविकं परम्
यस्या रूपाण्यनेकानि सम्यग्ध्यानपरायणाः
हृदि संकल्प्य यद्रूपं ध्यानेनार्चंति योगिनः
तां देवीं मानुषी भूत्वा कथं स्तौमि महेश्वरीम्
असंदिग्धं प्रदास्यामि यत्ते हृदि सदा स्थितम्
तत्किं तेन करिष्यामि सांप्रतं जरयावृता ॥ ६.६२.
तस्मादत्राऽऽश्रमे साकं त्वया स्थेयं सदैव तु
श्रीदेव्युवाच अद्यप्रभृत्यहं भद्रे श्रेष्ठेऽस्मिन्नाश्रमे शुभे
माघशुक्लतृतीयायां या ऽत्र स्नानं करिष्यति
अपि कृत्वा महापापं नारी वा पुरुषोऽथवा
अत्र ये फलदानं च प्रकरिष्यंति मानवाः
अपि हत्वा स्त्रियं मर्त्यो योऽत्र स्नानं करिष्यति
या तत्र कन्यका भद्रे स्नानं भक्त्या करि ष्यति
ततश्च तत्क्षणाज्जाता दिव्यरूपवपुर्द्धरा
वृद्धत्वेन परित्यक्ता दिव्यमाल्यानुलेपना
ततस्तां सा समादाय विधाय निजकिंकरीम् ६.६२.
ततःप्रभृति तत्तीर्थं शर्मिष्ठातीर्थमुच्यते
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र स्नानं समाचरेत्
एतत्पवित्रमायुष्यं सर्व पातकनाशनम्
यश्चैतत्प्रातरुत्थाय सदा पठति मानवः
तथा पर्वणि संप्राप्ते यश्चैतत्पठते नरः
अस्ति ख्यातं त्रिलोकेऽत्र स्वयं सोमेन निर्मितम्
सोमवारेण यस्तत्र वत्सरं यावदर्चयेत्
यक्ष्मणापि न संदेहः किं पुनः कुष्ठपूर्वकैः
तदाराध्य पुरा सोमः क्षयव्याधिसमन्वितः
क्षयव्याधिः पुरा जाता उपशांतिं कथं गतः