सूत उवाच अन्यदेहांतरे ह्यासीच्चंडाली सा विगर्हिता
अथ सा भ्रममाणाऽत्र क्षेत्रे प्राप्ता तृषार्दिता ६.६२.
अथापश्यत्स्तोकजलां सा तत्र लघुकूपिकाम्
ततो दयां समाश्रित्य त्यक्त्वा स्नेहं सुतोद्भवम्
जलाभावे तथा सा च समस्तैर्बालकैः सह
ततो नृपगृहे जाता तत्प्रभावाद्द्विजोत्तमाः
स्वकुलोच्छेदनकरी सर्वं सूत ब्रवीहि नः
देवतायतने दृष्टा गौरी हेममयी शुभा
ततस्तां विजने प्राप्य गत्वा देशांतरं मुदा तावदन्वेषमाणास्तां संप्राप्ता नृपसेवकाः
अथ ते तां समालोक्य भर्त्सयित्वा मुहुर्मुहुः
ततः सुवर्णमादाय त्यक्त्वा तां रुधिरप्लुताम्
यत्तया पार्वती स्पृष्टा ततो वै खण्डशः कृता ६.६२.
समुद्रप्रतिमं चारु पद्मिनीखंडमंडितम्
सेवितं बहुभिर्हंसैर्बकैश्चक्रैः समंततः
प्रासादं तत्समीपस्थं साधु दृष्टिमनोहरम्
ततस्तत्र तपस्तेपे गौरीं संस्थाप्य भक्तितः
प्रातः स्नात्वा तु हेमंते गौरीं संपूज्य भक्तितः
ततश्च शिशिरे प्राप्ते सायं प्रातः समाहिता
वसंते नृत्यगीतैश्च तोषयामास पार्वतीम्
पञ्चाग्निसाधका ग्रीष्मे फलाहारं तपस्विनी
वर्षासु च जलाहारा भूत्वा सा विष कन्यका ६.६२.
एवमाराधयंत्याश्च तस्या देवीं गिरेः सुताम्
मुखं वलिभिराक्रान्तं पलितैरंकितं शिरः
कस्यचित्त्वथ कालस्य तत्परीक्षार्थमेव सा
सुधावदातं सूर्याभं कैलासशिखरोपमम्
समास्थाय वृता स्त्रीभिर्देवानां सर्वतो दिशम्
पांडुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि
गन्धर्वैर्गीयमानासीत्ततः प्रोवाच सादरम्
अनेन तपसा तुष्टा पुष्कलेन तवाधुना त्रैलोक्येऽपि स्वयं प्राप्ता दयां कृत्वा तवोपरि
त्वया महत्तपस्तप्तं ध्यायंत्या हरवल्लभाम् ६.६२.