ततोऽर्जुनः प्रहृष्टात्मा तेभ्यो दत्त्वा धनं बहु
माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः शृण्वतां पापनाशनम्
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये नरादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्टितमोऽध्यायः
कथं जातं महाभाग किंप्रभावं तु तद्वद
ब्रह्मण्यश्च शरण्यश्च सर्वलोकहिते रतः
तस्य भार्याऽभवत्साध्वी प्राणेभ्योऽपि गरीयसी
अथ तस्यां समुत्पन्ना प्राप्ते वयसि पश्चिमे
तत आनीय विप्रान्स ज्योतिर्ज्ञानविचक्षणान्
चंद्रे वापि चतुर्दश्यां सा भवेद्विषकन्यका
यस्तस्याः प्रतिगृह्णाति पाणिं पार्थिवसत्तम
यस्मिन्सा जायते हर्म्ये षण्मासाभ्यंतरे च तत्
सेयं तव सुता राजन्यथोक्ता विष कन्यका
तस्मादिमां परित्यज्य सुखी भव नराधिप ६.६१.
अन्यदेहोद्भवं कर्म फलिष्यति तथापि मे
शुभं वा यदि वा पापं न तु शक्यं प्ररक्षितुम्
येनयेन शरीरेण यद्यत्कर्म करोति यः
यस्यां यस्यामवस्थायां क्रियतेऽत्र शुभाशुभम्
न नश्यति पुराकर्म कृतं सर्वेंद्रियैरिह
आयुः कर्म च वित्तं च विद्या निधनमेव च
यथा वृक्षेषु वल्लीषु कुसुमानि फलानि च
येनैव यद्यथा पूर्वं कृतं कर्म शुभाशुभम्
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम्
अन्यदेहकृतं कर्म न कश्चित्पुरुषो भुवि ६.६१.
अन्यथा शास्त्रगर्भिण्या धिया धीरो महीयते
स्वकृतान्युपतिष्ठंति सुखदुःखानि देहिनाम्
सुशीघ्रमभिधावन्तं निजं कर्मानुधावति
यथा छायातपौ नित्यं सुसंबद्धौ परस्परम्
येन यत्रोपभोक्तव्यं सुखं वा दुःखमेव वा
प्रमाणं कर्मभूतानां सुखदुःखोपपादने
तैलक्षये यथा दीपो निर्वाणमधिगच्छति