ततो माहेश्वरं लिंगं वटाधस्ताद्विधाय सः
निवेश्य च तथा दिव्यं ब्राह्मणेभ्यो न्यवेदयत् भवद्भिः सकला चास्य चिन्ताकार्या सदैव हि
तथा वंशोद्भवा ये च पुत्राः पौत्रास्तथापरे
ततो जगाम विदुरः स्वपुरं प्रति हर्षितः ६.५९.
माघमासस्य सप्तम्यां सूर्यवारेण यो नरः
शिवं वा सोमवारेण शुक्लाष्टम्यां विशेषतः
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन देवानां तत्त्रयं शुभम्
तत्र सिद्धिं गताः पूर्वं मुनयः संशितव्रताः
ततस्तत्सिद्धिदं ज्ञात्वा लिंगं वै पाकशासनः
कस्यचित्त्वथ कालस्य विदुरस्तत्र चागतः
एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी
योऽयं स दृश्यते वालो वटस्तस्य तले स्थिता
ततो गजाह्वयात्तूर्णं समानीय धनं बहु
ततो विलोक्य तान्देवान्हर्षेण महतान्वितः ॥ ६.५९.
कैलासशिखराकारं भास्करार्थे महामुनिः
प्रासादं नाकरोत्तत्र लिंगं यावन्न चालयेत्
दत्त्वा वृत्तिं च संहृष्टो ब्राह्मणेभ्यो निवेद्य च
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये विदुरकृतदेवप्रासादवृत्तान्त वर्णनंनामैकोनषष्टितमोऽध्यायः
केन संस्थापिता तत्र वद सर्वमशेषतः
आथर्वणेन मन्त्रेण स्वयं च परमेश्वरी
ततः संशोषितस्तेन स समुद्रो महात्मना
माहित्थं साधितं यस्मात्त्वया मे सकलं शुभम्
चमत्कारपुरक्षेत्रे पूजां प्राप्स्यस्यनुत्तमाम्
पूजयिष्यति वृद्धिं च सर्वकालमवाप्स्यति
द्विजानां रक्षणार्थाय नित्यं संनिहिता भव
ययाऽयं चलितः शैलः स्वशक्त्या निश्चलीकृतः षष्ठ्यां तं सूर्यवारेण दृष्ट्वा पापात्प्रमुच्यते
न शत्रूणां पराभूतिं प्रयास्यति यथार्जुनः ६.६०.
तथा गोवर्धनधरं तत्र देवं जनार्दनम् तस्य गावः प्रभूताः स्युर्नीरोगा द्विसत्तमाः
नरसिंहवपुः साक्षात्तथा देवो हरिः स्वयम् सर्वविघ्नहरश्चैव स्थापितश्चार्जुनेन हि
यस्तं पूजयते भक्त्या चतुर्थ्यां मोदकाशनैः तत्र स्थितो द्विजेंद्राणां हिताय द्विजसत्तमाः