न तथा स्त्रीषु नो भोगे नाश्वयाने न वारणे
स कदाचिन्नृपश्रेष्ठ मृगासक्तोऽर्बुदं गतः
स्तनं धयन्तीं सुस्निग्धां शिशोः क्षीरानुरागिणः
अथ सा पार्थिवं दृष्ट्वा प्रगृहीतशरासनम्
ततः सा कोपसन्तप्ता भूपालं प्रत्यभाषत
शयानो मैथुनासक्तः स्तनपो व्याधिपीडितः
तदद्य मरणं जातं मम सर्वं नृपाधम
यस्मादहमधर्मेण हता भूमिपते त्वया 7.3.29.
तां वै प्रसादयामास प्राणशेषां तदा मृगीम्
अविवेकान्मया भद्रे हता त्वं निर्घृणेन च
धेनुं तया समालापात्प्रकृतिं यास्यसे पुनः
एवमुक्त्वा मृगी राजाग्रतः प्राणैर्व्ययुज्यत
अथाऽसौ पार्थिवः सद्यो रौद्रास्यः समजायत भक्षयामास तां सेनामात्मीयां क्रोधमूर्च्छितः
ततस्ते सैनिका राजन्हतशेषाः सुदुःखिताः
निवेदयन्तो वृत्तांतं चत्वरेषु त्रिकेषु च
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य पुत्रं भूरिपराक्रमम्
कस्यचित्त्वथ कालस्य तस्मिन्सानौ नृपोत्तम
तत्रैका गौः परिभ्रष्टा स्वयूथात्तृणतृष्णया ॥ 7.3.29.
अच्छिन्नाग्रतृणं या तु सदा भक्षयते नृप
तत्राससाद तां व्याघ्रो दंष्ट्रोत्कटमुखावहः
स्मरंती गोकुले बद्धं स्वसुतं क्षीरपायिनम्
विद्यते कस्यचिन्मूर्खे स्मरेष्टां देवतां ततः
कपिलोवाच स्वजीवितभयाद्व्याघ्र न रोदिमि कथंचन
नाद्यापि स तृणा न्यत्ति तेनाहं शोकविक्लवा
पाययित्वा सुतं बालं दृष्ट्वा पृष्ट्वा जनं स्वकम्
पुनरागमनं यत्ते न च तच्छ्रद्दधाम्यहम्
भयान्मां भाषसे चैवं नास्ति प्राणसमं भयम्
प्रत्ययो यदि ते भूयान्मां मुञ्च त्वं मृगाधिप ॥ 7.3.29.
ततोऽहं प्रत्ययं गत्वा मोचयिष्यामि वा न वा
तेन पापेन लिप्यामि यद्यहं नागमे पुनः