सप्तम्यां सूर्यवारेण उपवासपरायणः स प्राप्नोति सुतं श्रेष्ठं स्ववंशस्य विवर्धनम्
निष्कामो वा नरो यस्तु तं पूजयति मानवः
अथ गाथा पुरा गीता नारदेन सुरर्षिणा
अपि वर्षशता नारी वंध्या वा दुर्भगापि वा
किं दानैः किं व्रतैर्ध्यानैः किं जपैः सोपवासकैः
वर्षमेकं नरो भक्त्या यः पश्येत्सूर्यवासरे
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तं देवं यत्नतो द्विजाः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखंडे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सांबादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशत्तमोऽध्यायः
भीष्मेण ब्राह्मणेंद्राणां संमतेन तथात्मना
शंतनोर्दयितः पुत्रो गांगेय इति विश्रुतः
तस्यासीत्तुमुलं युद्धं भार्गवेण समं महत् अंबाकृते शितैः शस्त्रैरस्त्रैश्च तदनंतरम्
ततो ब्रह्मादयो देवाः स्वयमेव व्यवस्थिताः गताश्च ते समुत्थाप्य पुनरेव त्रिविष्टपम्
अंबापि प्राप्य परमं गांगेयोत्थं पराभवम्
भर्त्सयित्वा नदीपुत्रं बाष्पव्याकुललोचना
यस्माद्भीष्म त्वया त्यक्ता कामार्ताहं सुदुर्मते
स्त्रीहत्यया समायुक्तस्त्वं च नूनं भविष्यसि
ततः स घृणयाऽऽविष्टो भीष्मः कुरुपितामहः
भगवन्काशिराजस्य सुतया मे प्रजल्पितम् ६.५७.
तत्किं स्याद्वाक्यमात्रेण नो वा ब्राह्मणसत्तम
स्त्रीजनो वा द्विजो वापि तस्य पापं तु तद्भवेत्
स्त्रियं वा ब्राह्मणं वापि तस्मान्नैव प्रकोपयेत्
तपो वा यदि वा दानं व्रतं नियममेव वा
तत्पापं स्त्रीवधे कृत्स्नं जायते भरतर्षभ
तदत्र विषये दानं न तपो न व्रतादिकम्
ततः क्रमात्समायातो भ्रममाणो महीतले
अथापश्यन्महात्मा स सुपुण्यं तद्गयाशिरः ६.५७.
चक्रे तावन्नभोवाणी वाक्यमेतदुवाच ह
कर्तुं स्त्रीहत्ययायुक्तस्तस्माच्छृणु वचो मम
अस्मात्स्थानात्समीपस्थं वारुण्यां दिशि पुण्यकृत्
स स्त्रीहत्याकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः