तस्मात्सर्वप्रयत्नेन वीक्षणीयः सदा हि सः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वर क्षेत्रमाहात्म्ये नलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
दृष्ट्वा कामानवाप्नोति सर्वान्मर्त्यो हृदि स्थितान्
यस्तु माघस्य शुक्लायां सप्तम्यां रविवासरे
आसीत्पूर्वं द्विजो नाम गालवः स महामुनिः
शुचिव्रतपरः शांतो देवद्विजपरायणः
तस्यैवं वर्तमानस्य संप्राप्तं पश्चिमं वयः
ततः सर्वं परित्यज्य गृहकृत्यं स भक्तिमान्
वटवृक्षं समाश्रित्य श्रद्धया परया युतः
वर्षास्वाकाशशायी च हेमंते जलसंश्रयः
ततः पंचदशे वर्षे संप्राप्ते भगवान्रविः
अतिदुर्लभमप्याशु तव दास्याम्यसंशयम् ॥६.५६.
तस्माद्देहि सुतं मह्यं वंशवृद्धिकरं परम्
सप्तम्यश्च द्विजश्रेष्ठ निराहारस्तु भक्तितः या
एवमुक्त्वा च सप्ताश्वो विरराम दिवाकरः
नातिदीर्घेण कालेन ततस्तस्याभव तत्सुतः
ततश्चक्रे पिता नाम वटेश्वर इति स्वयम्
वटेश्वरसुतान्दृष्ट्वा पौत्रांश्च द्विजसत्तमाः
वटेश्वरोऽपि संज्ञाय पित्रा संस्थापितं रविम् ६.५६.
ततःप्रभृति लोके च स वटादित्यसंज्ञितः
सप्तम्यां सूर्यवारेण उपवासपरायणः स प्राप्नोति सुतं श्रेष्ठं स्ववंशस्य विवर्धनम्
निष्कामो वा नरो यस्तु तं पूजयति मानवः
अथ गाथा पुरा गीता नारदेन सुरर्षिणा
अपि वर्षशता नारी वंध्या वा दुर्भगापि वा
किं दानैः किं व्रतैर्ध्यानैः किं जपैः सोपवासकैः
वर्षमेकं नरो भक्त्या यः पश्येत्सूर्यवासरे
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तं देवं यत्नतो द्विजाः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखंडे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सांबादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशत्तमोऽध्यायः
भीष्मेण ब्राह्मणेंद्राणां संमतेन तथात्मना
शंतनोर्दयितः पुत्रो गांगेय इति विश्रुतः