स्कन्दपुराणम्

मृगयूथमनु प्राप्तमस्मिन्स्थाने जलाश्रये वयं सर्वे परिश्रांताः क्षुत्तृड्भ्यां च विशेषतः

तीर्थस्यास्य प्रभावेण सत्यमेतदसंशयम्

कृत्वा स्नानं जले तस्मिन्सद्यः सिद्धिं गता नृप

ततः शक्रस्तु तद्दृष्ट्वा तीर्थं पापहरं नृप

अद्यापि मनुजास्तत्र बुधाष्टम्यां नराधिप 7.3.28.

पितृमेधफलं कृत्स्नं श्राद्धदानादवाप्नुयुः

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे मनुष्यतीर्थप्रभाव वर्णनंनामाष्टाविंशोऽध्यायः

यत्र स्नातो नरः सम्यङ्मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

पुराऽभून्नृपतिर्नाम सुप्रभः परवीरहा

न तथा स्त्रीषु नो भोगे नाश्वयाने न वारणे

स कदाचिन्नृपश्रेष्ठ मृगासक्तोऽर्बुदं गतः

स्तनं धयन्तीं सुस्निग्धां शिशोः क्षीरानुरागिणः

अथ सा पार्थिवं दृष्ट्वा प्रगृहीतशरासनम्

ततः सा कोपसन्तप्ता भूपालं प्रत्यभाषत

शयानो मैथुनासक्तः स्तनपो व्याधिपीडितः

तदद्य मरणं जातं मम सर्वं नृपाधम

यस्मादहमधर्मेण हता भूमिपते त्वया 7.3.29.

तां वै प्रसादयामास प्राणशेषां तदा मृगीम्

अविवेकान्मया भद्रे हता त्वं निर्घृणेन च

धेनुं तया समालापात्प्रकृतिं यास्यसे पुनः

एवमुक्त्वा मृगी राजाग्रतः प्राणैर्व्ययुज्यत

अथाऽसौ पार्थिवः सद्यो रौद्रास्यः समजायत भक्षयामास तां सेनामात्मीयां क्रोधमूर्च्छितः

ततस्ते सैनिका राजन्हतशेषाः सुदुःखिताः

निवेदयन्तो वृत्तांतं चत्वरेषु त्रिकेषु च

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य पुत्रं भूरिपराक्रमम्

कस्यचित्त्वथ कालस्य तस्मिन्सानौ नृपोत्तम

तत्रैका गौः परिभ्रष्टा स्वयूथात्तृणतृष्णया ॥ 7.3.29.

अच्छिन्नाग्रतृणं या तु सदा भक्षयते नृप

तत्राससाद तां व्याघ्रो दंष्ट्रोत्कटमुखावहः