येन निर्मुक्तपापोऽहं राज्यं प्राप्नोमि चात्मनः
निर्ममो निरहंकारस्ततः सिद्धिमवाप्स्यसि
ततः स पार्थिवश्रेष्ठः संयतात्मा जितेंद्रियः
न नश्यति स दुर्गंधो न च तेजः प्रवर्धते ६.५३.
ततः संभ्रममाणश्च कदाचि द्द्विजसत्तमाः
सुश्रांतः क्षुत्पिपासार्तो निशीथे तमसावृते
कृच्छ्रात्ततो विनिष्क्रांतस्तीर्थात्तस्मान्महीपतिः
दुर्गंधेन परित्यक्तं सोद्यमं लघुतां गतम्
एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी
विमुक्तोऽसि महाराज सांप्रतं पूर्वपातकैः
अत्र संनिहितो नित्यं भ्रूणरूपेण शंकरः
यदा प्रपतितं लिंगं देवदेवस्य शूलिनः
लज्जितेन स्ववासार्थं महद्दुःखयुतेन च
सर्वपापहरा तेन गर्तेयं पृथि वीपते ६.५३.
सोऽपि पार्थिवशार्दूलः प्रहृष्टः स्वपुरं ययौ
ततस्तं पापनिर्मुक्तं तेजसा भास्करोपमम्
सोऽपि ब्राह्मणशार्दूलो वसिष्ठस्तं महीपतिम्
दिष्ट्या मुक्तोसि राजेंद्र पापाद्ब्रह्मवधोद्भवात्
तस्मात्कीर्तय भूपाल कस्मिंस्तीर्थे समागतः
ततः स कथयामास भ्रूणगर्तासमुद्भवम्
ततस्ते मंत्रिणो वृद्धाः स च राजा मुनीश्वरः
भ्रूणगर्तां समासाद्य तामेव द्विजसत्तमाः
गताश्च परमां सिद्धिं कालेनाल्पेन दुर्लभाम्
ततःप्रभृति सा गर्ता प्रख्याता धरणीतले ६.५३.
तत्र कृष्णचतुर्दश्यां यः श्राद्धं कुरुते नरः
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र श्राद्धं समाचरेत्
नलेन स्थापिता पूर्वं स्वयमेव महात्मना
अभ्यर्चयति तां भक्त्या यो महानवमी दिने
वीरसेनसुतः पूर्वं नलोनाम महीपतिः
भार्या तस्याभवत्साध्वी प्राणेभ्योपि गरीयसी