किं व्रतैः किं वृथा दानैः किं जपैर्नियमेन वा
गर्ता सुविपुलाकारा सर्वपातकनाशिनी
ब्रह्महत्याविनिर्मुक्तः सौदासो यत्र पार्थिवः ६.५३.
ब्रह्मण्यस्यापि संजाता तदस्माकं प्रकीर्तय
श्रूयते स महीपालो ब्राह्मणानां हिते रतः
विमुक्तश्च कथं भूयो भ्रूणगर्तामुपाश्रितः
तदा स लज्जयाविष्टो लिंगाभावाद्द्विजोत्तमाः
कृत्वाऽतिविपुलां गर्तां प्रविवेश ततः परम्
एवं सा तत्र संजाता गर्ता ब्राह्मणसत्तमाः
आसीन्मित्रसहोनाम राजा परमधार्मिकः
तेनेष्टं विपुलैर्यज्ञैः सुवर्णवरदक्षिणैः
कस्यचित्त्वथ कालस्य सत्रे द्वादशवार्षिके
क्रूराक्षः क्रूरबुद्धिश्च राक्षसौ बलवत्तरौ ६.५३.
राक्षसैर्बहुभिः सार्धं तथान्यैर्भूतसंज्ञितैः
अथ ते राक्षसाः सर्वे किंचिच्छिद्रमवेक्ष्य च
निघ्नन्तो ब्राह्मणश्रेष्ठान्भक्षयन्तो हवींषि च
एतस्मिन्नंतरे तत्र हाहाकारो महानभूत्
ततो मैत्रसहिः क्रुद्धस्त्यक्त्वा दीक्षाव्रतं नृपः
कृतरक्षो वसिष्ठेन स्वयमेव पुरोधसा
क्रूरबुद्धिरथो वीक्ष्य हतं श्रेष्ठं सहोदरम्
हतशेषान्समादाय राक्षसान्बलसंयुतः
ततस्तद्वैरमाश्रित्य भ्रातुर्ज्येष्ठस्य राक्षसः
एवं सवीक्षमाणस्य तस्य च्छिद्रं महात्मनः ६.५३.
न सूक्ष्ममपि संप्राप्तं छिद्रं तेन दुरात्मना
अथासौ ब्राह्मणान्सर्वान्विसृज्याहितदक्षिणान्
स्वहस्तेन गुरोद्याहं त्वां भोजयितुमुत्सहे
क्षालितांघ्रिः स्वयं तेन निविष्टो भोजनाय वै
कूरबुद्धिरथो वीक्ष्य तदर्थं चामिषं शुभम्
उखां कृत्वा ततस्तादृक्तत्प्रमाणामतर्किताम्
अथासौ मुनिशार्दूलो भुंजानो बुबुधे हि तत्