हेलया दर्शनं प्राप्तः सर्वेषां द्विजसत्तमाः
तदर्थं पठितः श्लोको नारदेन पुरा द्विजाः ६.५२.
आषाढीं कार्तिकीं माघीं तथा चैत्रसमुद्भवाम्
आजन्मशतसाहस्रं कृत्वा पापं नरः क्षितौ
रुद्रावर्त्ते नरो गत्वा दृष्ट्वा योगेश्वरं हरम्
यस्तत्र कुरुते श्राद्धं महायोगिपुरे द्विजाः
उपवासपरो भूत्वा यः कुर्याद्रात्रिजागरम्
तत्र यः कपिलां दद्याद्ब्राह्मणायाहिताग्नये
षडक्षरं जपेद्यस्तु महायोगिपुरः स्थितः
यस्तस्य पुरतो भक्त्या जपेद्वा शतरुद्रियम्
गीतं वा यदि वा नृत्यं तत्पुरः कुरुते नरः
एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठाः स मुनिर्ब्रह्मसंभवः ६.५२.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखंडे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये रुद्रकोटिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
प्रभूताश्चर्यसंयुक्तं बहुसिद्धनिषेवितम्
यस्य मध्यगतो नित्यं स्वयमेव महेश्वरः
वैशाख्यां यो नरस्तत्र कृत्वा श्राद्धं समाहितः पूजयेद्दक्षिणां मूर्तिं समाश्रित्य द्विजोत्तमाः
दश पूर्वान्दशातीतानात्मानं च द्विजोत्तमाः
यो यं काममभिध्याय तत्र पीठं प्रपूजयेत्
स तत्कृत्स्नमवाप्नोति यदपि स्यात्सुदुर्लभम्
श्रद्धायुक्तो नरो यो वा उपवासपरः शुचिः स याति परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्
किं व्रतैः किं वृथा दानैः किं जपैर्नियमेन वा
गर्ता सुविपुलाकारा सर्वपातकनाशिनी
ब्रह्महत्याविनिर्मुक्तः सौदासो यत्र पार्थिवः ६.५३.
ब्रह्मण्यस्यापि संजाता तदस्माकं प्रकीर्तय
श्रूयते स महीपालो ब्राह्मणानां हिते रतः
विमुक्तश्च कथं भूयो भ्रूणगर्तामुपाश्रितः
तदा स लज्जयाविष्टो लिंगाभावाद्द्विजोत्तमाः
कृत्वाऽतिविपुलां गर्तां प्रविवेश ततः परम्
एवं सा तत्र संजाता गर्ता ब्राह्मणसत्तमाः
आसीन्मित्रसहोनाम राजा परमधार्मिकः