राजसूयकृतेऽस्माकं सदा बुद्धिः प्रवर्तते
सर्वैस्तैर्जायते यज्ञः पार्थिवैः करदीकृतैः
ततो युद्धार्थिनं मां ते वारयंति हितैषिणः
तस्मात्तव प्रसादेन राजसूयो भवेन्मखः
सोऽपि लब्धवरो भूपः स्वमेव भवनं गतः
एवं तेन नरेन्द्रेण पूर्वं तत्र विनिर्मितौ
यस्ताभ्यां कुरुते पूजां संप्राप्ते पंचमी दिने सुतं प्राप्नोति सोऽभीष्टं स्ववंशोद्धरणक्षमम्
सूत उवाच तत्रैवास्ति महापुण्यो ह्रदतीरे व्यवस्थितः
दृष्ट्वा प्रमुच्यते पापान्मनुष्यः कलशेश्वरम्
पुरासीत्कलशोनाम यदुवंशसमुद्भवः
कस्यचित्त्वथ कालस्य दुर्वासा मुनि सत्तमः
अथोत्थाय नृपस्तूर्णं सम्मुखः प्रययौ मुदा
ततः प्रणम्य तं भक्त्या प्रक्षाल्य चरणौ स्वयम्
इदं राज्यममी पुत्रा इमा नार्य इदं धनम्
गृहागताय विप्राय व्रतिनेऽस्मद्विधाय च
न मे किञ्चिद्धनैः कार्यं न राज्येन नृपोत्तम
तस्माद्यत्किञ्चिदन्नं ते सिद्धमस्ति गृहे नृप ६.४९.
अन्नं भोज्यकृते तस्मै प्रददौ स्वयमेव हि
व्यञ्जनानि विचित्राणि पक्वान्नानि बहूनि च तथा मांसं विचित्रं च लवणाद्यैः सुसंस्कृतम्
अथासौ बुभुजे विप्रः क्षुत्क्षामस्त्वरयान्वितः
अथ तृप्तेन मांसस्य ज्ञातस्तेन रसो द्विजाः
यस्मान्मांसं त्वया दत्त्वा व्रतभंगः कृतो मम
ततः स भूपतिर्भीतः प्रणम्य च मुनीश्वरम्
तव क्षुत्क्षामकण्ठस्य मया भक्तिः कृता मुने
तस्मात्कुरु प्रसादं मे भक्तस्य विनतस्य च
विशेषेण व्रतस्यांते चातुर्मास्योद्भवस्य च
उपवासपरो भूत्वा मांसमश्नाति यो द्विजः ६.४९.
तस्माद्व्रतं प्रणष्टं मे चातुर्मास्यसमुद्भवम्
भक्तियुक्तस्य दीनस्य निर्दोषस्य विशेषतः
दर्शयिष्यति ते मुक्तिस्तदा तूर्णं भविष्यति