विशेषाद्धर्षसंयुक्ता विविधैर्गीतवादनैः तदारभ्य नृपाः सर्वे प्रचक्रुर्विस्मयान्विताः
ततः प्रभाते विमले समुत्थाय स भूपतिः अनुज्ञाप्य ययौ हृष्टः ससैन्यः स्वपुरं प्रति ॥ ६.४७.
ततः कालेन संप्राप्य देहान्तं स महीपतिः
एतद्वः सर्वमाख्यातं महाकालसमुद्भवम्
आश्रमो ऽस्ति सुविख्यातो नानाद्रुमसमावृतः
यत्र तेन तपस्तप्तं संस्थाप्योमामहेश्वरौ
आसीद्राजा हरिश्चंद्रस्त्रिशंकुतनयः पुरा
न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं ध्रुवम्
कालवर्षी सदा मेघः सस्यानि प्रचुराणि च
२ दंडस्तत्राभवद्वास्तौ गृहरोधोऽक्षदेवने
स्नेहक्षयश्च दीपेषु विवाहे च करग्रहः
तस्यैवं गुणयुक्तस्य सार्वभौमस्य भूपतेः
ततः पुत्रकृते गत्वा चकार सुमहत्तपः
पंचाग्निसाधको ग्रीष्मे वर्षास्वाकाशसंस्थितः ६.४८.
ततो वर्षसहस्रांते तस्य तुष्टो महेश्वरः
ततस्तं प्रणिपत्योच्चैः स्तुत्वा सूक्तैः श्रुतैरपि
त्वत्प्रसादात्सुरश्रेष्ठ यत्किंचिद्धरणीतले
यस्मात्त्वया महामूर्ख न प्रणामः कृतो मम
तव संलप्स्यते पुत्रो यथोक्तः शूलपाणिना ६.४८.
एवमुक्त्वा भगवती सार्धं देवेन शंभुना
सोऽपि राजा वरं लब्ध्वा शापं च तदनंतरम्
एकासनं समारूढौ कृत्वा गौरी महेश्वरौ
विशेषेण ददौ दानं ब्राह्मणेभ्यो महीपतिः
ततः संवत्सरस्यांते भगवान्वृषभध्वजः
ततः स नृपतिस्ताभ्यां युगपद्विधिपूर्वकम्
पुरा देवि मयानंदपूरे व्याकुल चेतसा
देहार्धधारिणी देवि सदा त्वं शूलधारिणः
यस्तं नमति देवेशं तेन त्वं सर्वदा नता ॥ नतायां त्वयि देवेशो नतः स्यादिति मे मतिः
तथापि च पृथक्त्वेन मया त्वं तु नता सह ६.४८.
तस्मात्कुरु प्रसादं मे यः पुरोक्तः पुरारिणा