विद्यादानं नरो यश्च तस्या ह्यायतने सदा
यो यच्छति द्विजेन्द्राय धर्मशास्त्रसमुद्भवम्
यो वेदाध्ययनं तस्याः करोति पुरतः स्थितः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सरस्वती तीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्चत्वारिंशोऽध्यायः
अस्माकं सूतज ब्रूहि सर्वं वेत्ति यतो भवान्
रुद्रसेन इति ख्यातः सर्वशत्रुनिषूदनः
समुद्र इव गांभीर्ये सौम्यत्वे शशिसंनिभः
तस्य कांतीति विख्याता पुरी सर्वगुणान्विता
तथैवासीत्प्रिया तस्य भार्या परमसंमता
स तया सहितो राजा वैशाख्या दिवसे सदा
चमत्कारपुरे क्षेत्रे पीठे तत्र द्विजोत्तमाः करोति श्रद्धया युक्तः सभार्यः स महीपतिः
उपवासपरो भूत्वा ध्यायमानो महेश्वरम् धर्माख्यानेन विप्राणां वेदाध्ययनविस्तरैः
ततः प्रातः समुत्थाय स्नात्वा धौतांबरः शुचिः
दीनांधकृपणेभ्यश्च तथान्येभ्यः सहस्रशः वैशाख्यां जागरं तस्य देवस्य पुरतोऽकरोत् ॥ ६.४७.
यथायथा स भूपालः कुरुते रात्रिजागरम्
शत्रवो विलयं यांति लक्ष्मीर्वृद्धिं प्रगच्छति
तत्रैव दिवसे तावन्महाकालस्य चाग्रतः
वेदाध्ययनसंपन्नान्व्रतनिष्ठापरायणान्
राजर्षीणां पुराणानां देवर्षीणां तथा परे यज्ञानां सागराणां च द्वीपानां च मनोहराः
अथ तान्पृथिवीपालः स प्रणम्य यथाक्रमम्
कस्मिंश्चिदथ संप्राप्ते कथांते ते मुनीश्वराः
वैशाखीदिवसे राजंस्त्वं सदाभ्येत्य दूरतः
प्रकरोषि प्रयत्नेन त्यक्त्वान्याः सकलाः क्रियाः
न ते यदि रहस्यं स्यात्तदाऽशेषं प्रकीर्तय ६.४७.
युष्माभिः कीर्तयिष्यामि तथाप्यखिलमेव हि ॥ २१० अहमासं वणिग्जात्या पुरा वै वैदिशे पुरे
कस्यचित्त्वथ कालस्य भगवान्पाकशासनः
ततो वृष्टिनिरोधेन सर्वे लोकाः क्षुधार्द्दिताः
ततोऽहं स्वां समादाय पत्नीं क्षुत्क्षामगात्रिकाम्
सौराष्ट्रं मनसि ध्यात्वा प्रस्थितस्तदनन्तरम्
क्रमेण गच्छमानोऽथ भिक्षान्नकृतभोजनः