तदिदं पुष्करं ज्येष्ठं भवान्यत्र श्रमातुरः
एतद्वीक्ष्य नरो ह्यत्र स्नानं कुर्याज्जलाशये
उच्छिष्टेन त्वया राजन्हरणाय हि केवलम्
बृहद्बल उवाच कथं मे स्यान्मुनिश्रेष्ठ कुष्ठव्याधिपरिक्षयः ६.४५.
ततः प्राप्स्यसि संसिद्धिं कुष्ठनाशसमुद्भवाम्
तच्छ्रुत्वा स मुनेर्वाक्यं भूमिपालो बृहद्बलः
अर्चयामास विधिवत्पुष्पधूपानुलेपनैः
उपवासपरो भूत्वा रक्तचन्दनसंयुतैः
ततः संवत्सरस्यांते स बभूव महीपतिः
ततः स्वं राज्यमासाद्य भुक्त्वा भोगाननेकशः
सूत उवाच एवं तत्र द्विजश्रेष्ठा विश्वामित्रेण धीमता
यस्तत्र कार्तिके मासे कार्त्तिक्यां कृत्तिकासु च
तथा यो भास्करं पश्येद्बृहद्वलप्रतिष्ठितम् स मुच्यते नरो रोगैर्यदि स्याद्रोगसंयुतः
नीरोगो वा नरः सद्यो लभते मनसेप्सितम् ६.४५.
कार्त्तिक्यां कृत्तिकायोगे वृषोत्सर्गं करोति यः
एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येकोपि गयां व्रजेत्
एकतः सर्वतीर्थानि सर्वदानानि चैकतः
यश्चैतच्छुणुयान्नित्यं पठेद्वा श्रद्धयान्वितः
तानि कीर्तय सर्वाणि परं कौतूहलं हि नः
यत्र स्नातोऽतिमूकोऽपि भवेद्वाक्यविचक्षणः
लभते चेप्सितान्कामान्मानुषान्दैविकानपि
पुरासीत्पार्थिवो ना्ना विख्यातो बलवर्धनः
तस्य पुत्रः समुत्पन्नः सर्वलक्षणसंयुतः अम्बुवीचिरिति स्पष्टं समाहूय द्विजोत्तमान्
ततः स ववृधे बालो लालितस्तेन भूभुजा
ततोऽस्य सप्तमे वर्षे संप्राप्ते बलवर्धनः
ततो मूकोऽपि बालोपि मंत्रिभिस्तस्य भूपतेः
एवं तस्य महीपस्य राज्यस्थस्य जडात्मनः
ततो जलचरन्यायः संप्रवृत्तो महीतले ६.४६.
ततस्ते मंत्रिणः प्रोचुर्वसिष्ठं स्वपुरोहितम्
पश्य कृत्स्नं धरापृष्ठे शून्यतां समुपस्थितम्