गुहामध्यं समासाद्य नित्यं जगद्धिताय वै
यस्तां पश्यति राजेन्द्र शुक्लाष्टम्यां समाहितः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे कात्यायनीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विंशोऽध्यायः
यत्र पूर्वं तपस्तप्तं मंकिना ब्राह्मणेन च
पुरा मंकिरभूद्विप्रो नाममात्रेण भूपते
अथासौ पर्वते रम्ये लोकानां नृपसत्तम
कस्यचित्त्वथ कालस्य तेन वित्तमुपार्जितम्
ततस्तद्दमयामास गोयुगं नृपसत्तम
निबद्धमुष्ट्रमासाद्य ग्रीवादेशे बलात्स्थितम्
गोयुगेन हि ग्रीवायां लम्बमानेन भूपते
मंकिर्वैराग्यमापन्नस्त्यक्त्वा ग्रामं वनं ययौ
त्रिकालं कुरुते स्नानं गायत्रीजपमुत्तमम्
एतस्मिन्नेव काले तु तेन मार्गेण शंकरः 7.3.25.
स दृष्टः सहसा तेन पिंडारेण महात्मना
न वृथा दर्शनं मे स्याद्वरो मे गृह्यतां द्विज
यथा तथा कुरु विभो नान्यन्मे हृदि वर्तते
एतत्पिण्डारकं तीर्थ मम नाम्ना प्रसिध्यतु
एतत्पिंडारकंनाम तीर्थमत्र भविष्यति
अहमत्र महाष्टम्यां निवेक्ष्यामि महामते ते यास्यंति परं स्थानं यत्राहं नित्यसंस्थितः
मंकिः पिंडारकस्तत्र तपस्तेपे दिवानिशम्
ततः कालेन महता त्यक्त्वा देहं दिवं गतः
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नानं मन्त्रेण चाचरेत्
राजेन्द्र महिषीदानमथाष्टम्यां विशेषतः 7.3.25.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे पिंडारकतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचविंशोऽध्यायः
तस्मिन्कनखलंनाम पर्वते पापनाशने
शृणु तत्राऽभवत्पूर्वं यदाश्चर्यं महीपते
सूर्यग्रहे महीपाल तीर्थं कनखलं गतः
प्रभूतं पतितं तोये प्रमादात्तस्य भूपतेः
ततः स्नात्वा गृहं प्राप्तः पश्चात्तापसमन्वितः
स्नानार्थं भास्करे ग्रस्ते तं च देशमपश्यत