तदा निष्क्रामति श्रेष्ठं कमलं जलमध्यतः
तन्मध्येंऽगुष्ठमात्रस्तु पुरुषो दृश्यते जनैः
एतस्मात्कारणात्स्नात्वा विश्वामित्रो महामुनिः
तस्यैवं वीक्षमाणस्य विश्वामित्रस्य धीमतः ६.४५.
अत्यंतं मृगयाश्रांतो हत्वा मृगगणान्बहून्
सिंहान्व्याघ्रान्वृकांश्चैव हिंसानारण्यचारिणः
अथापश्यद्द्रुमोपांते विश्वामित्रं मुनीश्वरम्
ततस्तं प्रणिपत्योच्चैरवतीर्य तुरंगमात्
एतस्मिन्नंतरे तोयात्कमलं तद्विनिर्गतम्
तद्दृष्ट्वा स महीपालः पद्ममत्यद्भुतं महत्
स्पृष्टमात्रे ततस्तस्मिन्कमले द्विजसत्तमाः
तं शब्दं स महीपालः श्रुत्वा मूर्छामुपाविशत्
ततः कृच्छ्रेण महता कर्षितः सलिलाद्बहिः
ततस्तीरं समासाद्य कृच्छ्रात्प्राप्याथ चेतनाम् ६.४५.
ततो विषादमापन्नो दृष्ट्वा तादृङ्निजं वपुः
अथ गत्वा मुनेः पार्श्वे विश्वामित्रस्य भूमिपः
भगवन्पश्य मे जातं यादृशं वपुरेव हि
तत्किं पानीयदोषो वा किं वा भूमेर्मुनी श्वर
उच्छिष्टेन रविर्मध्ये स्वयं यस्य व्यवस्थितः
यदा स्यात्कृत्तिकायोगः कार्तिके मासि पार्थिव
तदिदं पुष्करं ज्येष्ठं भवान्यत्र श्रमातुरः
एतद्वीक्ष्य नरो ह्यत्र स्नानं कुर्याज्जलाशये
उच्छिष्टेन त्वया राजन्हरणाय हि केवलम्
बृहद्बल उवाच कथं मे स्यान्मुनिश्रेष्ठ कुष्ठव्याधिपरिक्षयः ६.४५.
ततः प्राप्स्यसि संसिद्धिं कुष्ठनाशसमुद्भवाम्
तच्छ्रुत्वा स मुनेर्वाक्यं भूमिपालो बृहद्बलः
अर्चयामास विधिवत्पुष्पधूपानुलेपनैः
उपवासपरो भूत्वा रक्तचन्दनसंयुतैः
ततः संवत्सरस्यांते स बभूव महीपतिः
ततः स्वं राज्यमासाद्य भुक्त्वा भोगाननेकशः