बभूव तादृशः सद्यस्तया यादृक्प्रकीर्तितः
ततः कोपपरीतात्मा सोऽपि तां शप्तुमुद्यतः
निर्दोषोऽपि त्वया यस्माच्छप्तोऽहं गणिकाधमे
सापि तद्वचनात्सद्यस्तादृग्रूपा व्यजायत ६.४४.
अथ तादृक्स्वरूपेण स्नाता तत्र जला शये
तद्दृष्ट्वा परमाश्चर्यमतीव त्वरयान्वितः
ततस्तौ तीर्थमाहात्म्याद्रूपौदार्यगुणान्वितौ
एवं तीर्थस्य माहात्म्यं विज्ञाय भगवानृषिः
तपश्चकार सुमहत्तस्मिंस्तीर्थवरे तदा
तत्र स्नात्वा नरो यस्तु पूजयेल्लिंगमुत्तमम्
अद्यापि दृश्यते तत्र गंगोदकसमं जलम्
यस्तत्र कुरुते स्नानं श्रद्धापूतेन चेतसा
ततःप्रभृति तत्तीर्थं ख्यातिं प्राप्तं महीतले
एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजोत्तमाः ६.४४.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखंडे श्रीहाटकेवरक्षेत्रमाहात्म्ये विश्वामित्रकुण्डोत्पत्ति विश्वामित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
यत्र पूर्वं तपस्तप्तमानर्ताधिपभूभुजा
यस्तत्र कार्तिके मासि कृत्तिकास्थे निशाकरे
कस्मिन्स्थाने च विज्ञेयं कैश्चिह्नैर्वद सूतज
प्राग्दृष्टं मुनिना तत्र विश्वामित्रेण धीमता
पुरा निवसतस्तस्य विश्वामित्रस्य सन्मुनेः
सर्वतीर्थमयं क्षेत्रं तद्विज्ञाय तपोनिधिः
अद्येयं कार्तिकी पुण्या कृत्तिकायोगसंयुता आद्यं तु पुष्करं दूरे न गन्तुं शक्यतेऽधुना
तस्मादत्र स्थितं यच्च तस्मिन्स्नानं करोम्यहम्
ततश्चान्वेषयामास पुष्कराणि समंततः
दृष्ट्वादृष्ट्वा जलस्थानं स्नानं चक्रे ततः परम् ६.४५.
वृक्षमूलं समाश्रित्य निविष्टश्च क्षितौ ततः मध्यमाद्योजनं स्वर्गः कनिष्ठादर्ध योजनम्
पावयंति हि तीर्थानि स्नानदानादसंशयम्
पुष्करारण्यमाश्रित्य शाकमूलफलैरपि
पुष्करे दुष्करं स्नानं पुष्करे दुष्करं तपः
कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे पुष्करे स्नाति यो नरः