अस्यां संपूजितो विष्णुर्यावन्मासचतुष्टयम् शास्त्रोक्तविधिना सम्यग्व्रतस्थो जलशायिनम्
एवं स चतुरो मासान्द्वितीयादिवसे हरिम्
तं दृष्ट्वा तेजसा युक्तं परितुष्टो जनार्दनः सर्वैर्देवगणैः सार्धं विजयस्ते भविष्यति
त्वया विना न गच्छामि सार्धं सर्वैः सुरैरपि
गमिष्यति वधार्थाय मदीयं सुरविद्विषाम्
एवमुक्त्वा हरिश्चक्रं प्रमुमोच सुदर्शनम्
शक्रोऽपि सहितस्तेन गत्वा चक्रेण कृत्स्नशः
स चापि बाष्कलिस्तेन च्छिन्नश्चक्रेण कृत्स्नशः
तथान्ये बहवः शूरा दानवा बलदर्पिताः ६.४१.
तेऽपि शक्रादयो देवाः प्रहृष्टा गतसंशयाः ४१ प्रभावात्तव देवेश हताः सर्वेऽमरारयः
तस्मात्कीर्तय यत्कृत्यं तच्च श्रेयस्करं मम
सर्वलोकहितार्थाय ह्रदे पुण्य जलाश्रये
त्वया तस्मात्समागम्य चातुर्मास्यं शचीपते
न भवंति सहस्राक्ष येन ते परि पंथिनः
अन्योऽपि यो नरो भक्त्या पूजयिष्यति मामिह
तस्माद्गच्छ सहस्राक्ष कुरु राज्यं त्रिविष्टपे कार्यकाले समायाते श्वेतद्वीपे यथा तथा
वासुदेवोऽपि तत्रैव स्थितो लोकहिताय च
एवं तत्र द्विजश्रेष्ठा जलशायी जनार्दनः ६.४१.
यस्तं पूजयते भक्त्या श्रद्धया परया युतः
तथा देवगणैः सर्वैर्द्वारका तत्र सा कृता
शेषकालेऽपि चित्तस्थान्कामान्मर्त्यः समाप्नुयात् सर्वेष्वपि हि कालेषु चातुमास्ये विशेषतः
एतद्वः सर्वमाख्यातं सर्वपातकनाशनम्
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखंडे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये जलशाय्युत्पत्तिवर्णनंनामैकचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
संतिष्ठते द्विजश्रेष्ठाः सर्वकामप्रदायकम्
तत्र चैत्रतृतीयायां कृते स्नाने भवेन्नरः
नारी वा श्रद्धयोपेता तत्र स्नात्वा प्रजावती
ऋषय ऊचुः तीर्थं तस्य मुनेस्तत्र कस्मिन्काले व्यवस्थितम्
अवधूतो धरापृष्ठे माहात्म्येन व्यवस्थितः
यत्र देवनदी गंगा स्वयमेव व्यवस्थिता
यस्तत्र कुरुते श्राद्धं पितॄनुद्दिश्य भावितः