तेन पूर्वं पिताऽस्माकं पृष्टो दुर्वाससा द्विजाः
दुर्वासा उवाच साधयिष्याम्यहं मन्त्रमभीष्टं कमपि व्रती
प्रत्यवायसमोपेतं बहुच्छिद्रसमाकुलम्
तस्मान्मंत्रकृते सिद्धिं यदि त्वं वांछसि द्विज
तत्र चित्रेश्वरीपीठमगस्त्येन विनिर्मितम्
न तत्र जायते छिद्रं प्रत्यवायो न च द्विज
चातुर्युंग्यं हि तत्पीठं स्थितानां सिद्धिमाह रेत्
यो यं साधयितुं मन्त्रमिच्छति द्विजसत्तम ॥ ६.३६.
ततो भवति संसिद्धो मंत्रार्हः स नरः शुचिः दशांशेन तु होमः स्यात्सुसमिद्धे हुताशने
ततस्तु जायते सिद्धिर्नूनं तन्मंत्रसंभवा
तर्पणैः कन्यकानां च होमः स्यात्स फलप्रदः
एतत्कृतयुगे प्रोक्तं मंत्रसाधनमुत्त मम्
एतत्त्रेतायुगे प्रोक्तं पादोनं मन्त्रसाधनम्
एवं तत्र समासाद्य सिद्धिं मंत्रसमुद्भवाम्
शापानुग्रहसामर्थ्यसंयुतस्तेज साऽन्वितः
ततश्चित्रेश्वरं पीठं समायातोऽथ सन्मुनिः
तत्र संसाधयामास सर्वान्मंत्रान्यथाक्रमम्
इति संसिद्धमंत्रः स चमत्कारपुरं गतः ६.३६.
अथापश्यत्स विप्राणां वृन्दं वृन्दारकोपमम् ॥। एके वेदविदस्तत्र वेदव्याख्यानतत्पराः
यज्ञविद्याविदोऽन्येऽपि यज्ञाख्यानपरायणाः
अन्ये ब्राह्मणशार्दूला वेदांगेषु विचक्षणाः
वेदाभ्यासपराश्चान्ये तारनादेन सर्वशः
अन्ये कौतूहलाविष्टाः संचरान्विषमान्मिथः
स्मृतिवादपराश्चान्ये तथान्ये श्रुतिपाठकाः
कीर्तयंति तथा चान्ये पुराणं ब्राह्मणोत्तमाः
अथ तान्स मुनिर्दृष्ट्वा ब्राह्मणान्संशितव्रतान्
मम बुद्धिः समुत्पन्ना शम्भोरायतनं प्रति ६.३७.
तवाहं देवदेवस्य शम्भोः प्रासादमुत्तमम्
स एवं जल्पमानोऽपि मुहुर्मुहुरतंद्रितः
ततः कोपपरीतात्मा समुनिस्तान्द्विजोत्तमान्