प्रोवाच प्रांजलिर्वाक्यं हर्ष गद्गदया गिरा
चमत्कारपुरं क्षेत्रमेतन्मेध्यमपि स्थितम्
तस्माद्वदत यत्कृत्यं मया संसिद्ध्यतेऽधुना
ते समुद्रं समाश्रित्य निघ्नंति शुभकारिणः
शुभे नाशमनुप्राप्ते ध्रुवं नाशो दिवौकसाम्
येन ते गोचरं प्राप्ता दृष्टेर्दानवसत्तमाः
अगस्त्य उवाच अहं संवत्सरस्यांते शोषयिष्यामि सागरम्
तस्माद्व्रजत हर्म्याणि यूयं याति हि वत्सरम्
ततो मया समं गत्वा शोषिते वरुणालये
ततो देवगणाः सर्वे गताः स्वेस्वे निकेतने ६.३५.
ततः सर्वाणि पीठानि यानि संति धरातले
अष्टम्यां च चतुर्दश्यां तेषु संपूज्य भक्तितः
विद्यां विशोषिणीनाम समाराधयत द्विजः आकाशचारिणीं चैव देवतां श्रद्धया द्विजः
ततः संवत्सरस्यांते प्रसन्ना तस्य देवता
येन संशोषयाम्याशु समुद्रं देवि वाग्यतः
सा तथेति प्रतिज्ञाय प्रविष्टा सत्वरं मुखे
एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः सर्वे देवाः सवासवाः
ततः संप्रस्थितो विप्रो देवैः सर्वैः समाहितः
अथ गत्वा समुद्रांतं स्तूयमानो दिवालयैः
एषोऽहं सागरं सद्यः शोषयिष्यामि सांप्रतम् ६.३५.
हेलया प्रपपौ कृत्स्नं ग्राहैः कीर्णं महार्णवम्
ततः स्थलोपमे जाते ते दैत्याः सुरसत्तमैः
अथ कृत्वा महद्युद्धं यथा शक्त्यातिदारुणम्
ततः प्रोचुः सुराः सर्वे स्तुत्वा तं मुनिसत्तमम्
नैषा वसुमती विप्र समुद्रेण विनाकृता
या मयाऽऽराधिता विद्या वर्षंयावत्प्रशोषणी
एष यास्यति वै पूर्तिं भूयोऽपि वरुणालयः
सगरोनाम भूपालो भविष्यति महीतले
तस्यैवान्वयवान्राजा भविष्यति भगीरथः
प्रवाहेण ततस्तस्याः समंतादंभसांनिधिः ६.३५.