अथ तं मातलिर्दृष्ट्वा विसंज्ञं वलघातिनम्
ततः पराङ्मुखीभूते रथे शक्रस्य संगरे
आदित्या वसवो रुद्रा विश्वेदेवा मरुद्गणाः
अथ भग्नं बलं दृष्ट्वा दानवैर्मधुसूदनः
स तैराच्छादितो विष्णुः शुशुभे च समंततः
ततः शार्ङ्गविनिर्मुक्तैः शरैः कंकपतत्रिभिः ६.३४.
ततो दैत्यगणाः सर्वे हन्यमाना सुरारिणा
एतस्मिन्नंतरे दैत्यः कालखंज इति स्मृतः
स हत्वा पञ्चभिर्बाणैर्वासुदेवं शिला शितैः
ततः सुदर्शनं चक्रं तस्य दैत्यस्य माधवः ।] प्रमुमोच वधार्थाय ज्वालामालासमावृतम्
सोऽपि तच्चक्रमालोक्य वासुदेवकराच्च्युतम्
अग्रसच्च महादैत्यस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्
ततश्चक्री स दैत्येन ग्रस्तचक्रेण ताडितः
एतस्मिन्नंतरे क्रुद्धो भगवांस्त्रिपुरांतकः
ततः शूलप्रहारेण तं निहत्य दनोः सुतम्
कालप्रभं प्रकालं च कालास्यं कालविग्रहम् ६.३४.
ततः प्रधानास्ते सर्वे दानवा अपिदारुणाः
ततः शक्रश्च विष्णुश्च लब्धसंज्ञौ धृतायुधौ
एतस्मिन्नंतरे भग्नान्समुद्वीक्ष्य दनोः सुतान्
अथ ते हतभूयिष्ठा दानवा बलवत्तराः
अगम्यं मनसा तेषां प्रविष्टा वरुणालयम्
प्रहृष्टमनसः सर्वे स्तुत्वा देवं महेश्वरम्
तेनैव चाथ निर्मुक्ताः प्रणम्य च मुहुर्मुहुः
तेऽपि दानवशार्दूला हताशाश्च सुरोत्तमैः
तेषां मंत्रयतामेष निश्चयः समपद्यत
तस्मात्तपस्विनो यै च ये च यज्ञपरायणाः
एवं ते निश्चयं कृत्वा निष्क्रम्य वरुणालयात्
यत्र यत्र भवेद्यज्ञः सत्रं ऽप्युत्सवोऽथवा
तैः प्रसूता मखा ध्वस्ता दीक्षिता विनिपातिताः ८- सहस्रं ब्राह्मणेंद्राणां भक्षितं तैर्दुरात्मभिः.
शतानि च सहस्राणि निहतानि द्विजन्मनाम् ६.३५.