ततस्तैः पीडितं दृष्ट्वा विष्णुना प्रभविष्णुना
एतदीशान दैतेयैस्त्रैलोक्यं परिपीडितम् अद्यैव तैः समं देव समासाद्य धरातलम्
ततो विष्णुश्च रुद्रश्च सहस्राक्षः सुरैः सह
अथ ते दानवाः सर्वे श्रुत्वा देवान्स- मागतान्
ततोऽभवन्महायुद्धं देवानां दानवैः सह
अथ कालप्रभोनाम दानवो बलगर्वितः प्रोवाच प्रहसन्वाक्यं मेघगम्भीरनिःस्वनः
मुंच वज्र सहस्राक्ष पश्यामि तव पौरुषम् ६.३४.
ततश्चिक्षेप संक्रुद्धस्तस्य वज्रं शतक्रतुः
ततः शक्रं समुद्दिश्य गदां गुर्वीं मुमोच सः
तया हतः सहस्राक्षो विसंज्ञो रुधिरप्लुतः
अथ तं मातलिर्दृष्ट्वा विसंज्ञं वलघातिनम्
ततः पराङ्मुखीभूते रथे शक्रस्य संगरे
आदित्या वसवो रुद्रा विश्वेदेवा मरुद्गणाः
अथ भग्नं बलं दृष्ट्वा दानवैर्मधुसूदनः
स तैराच्छादितो विष्णुः शुशुभे च समंततः
ततः शार्ङ्गविनिर्मुक्तैः शरैः कंकपतत्रिभिः ६.३४.
ततो दैत्यगणाः सर्वे हन्यमाना सुरारिणा
एतस्मिन्नंतरे दैत्यः कालखंज इति स्मृतः
स हत्वा पञ्चभिर्बाणैर्वासुदेवं शिला शितैः
ततः सुदर्शनं चक्रं तस्य दैत्यस्य माधवः ।] प्रमुमोच वधार्थाय ज्वालामालासमावृतम्
सोऽपि तच्चक्रमालोक्य वासुदेवकराच्च्युतम्
अग्रसच्च महादैत्यस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्
ततश्चक्री स दैत्येन ग्रस्तचक्रेण ताडितः
एतस्मिन्नंतरे क्रुद्धो भगवांस्त्रिपुरांतकः
ततः शूलप्रहारेण तं निहत्य दनोः सुतम्
कालप्रभं प्रकालं च कालास्यं कालविग्रहम् ६.३४.
ततः प्रधानास्ते सर्वे दानवा अपिदारुणाः
ततः शक्रश्च विष्णुश्च लब्धसंज्ञौ धृतायुधौ
एतस्मिन्नंतरे भग्नान्समुद्वीक्ष्य दनोः सुतान्
अथ ते हतभूयिष्ठा दानवा बलवत्तराः