नान्योस्ति वारणे शक्तो विंधस्यास्य हि तं विना
ततो द्विजमयं रूपं स कृत्वा तीक्ष्णदीधितिः
ततस्तु वैश्वदेवांते वेदोच्चारपरायणः
ततोऽगस्त्यः कृतानन्दः स्वागतं ते महामुने
तत्त्वं ब्रूहि मुनिश्रेष्ठ यद्ददामि तवेप्सितम्
सर्वकार्यक्षमं मत्वा त्वामेकं भुवनत्रये
त्वया पूर्वं सुरार्थाय प्रपीतः पयसांनिधिः
तस्माद्गतिर्भवास्माकं सांप्रतं मुनिसत्तम ६.३३.
अर्घ्यं दत्त्वा दिनेशाय ततः प्रोवाच सादरम्
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोस्मि यन्मे त्वं गृहमागतः
स्पर्द्धया गिरिमुख्यस्य सुमेरोर्मुनिसतम
सामाद्यैर्विविधोपायैस्तस्मादेनं निवारय
अगस्त्य उवाच अहं ते वारयिष्यामि वर्धमानं कुलाचलम्
ततः स प्रेषितस्ते न भास्करस्तीक्ष्णदीधितिः
अगस्त्योऽपि द्रुतं गत्वा विंध्यं प्रोवाच सादरम्
दाक्षिणात्येषु तीर्थेषु स्नाने जाताद्य मे मतिः
स तस्य वचनं श्रुत्वा विंध्यः पर्वतसत्तमः
अगस्त्योऽपि समासाद्य तस्यांतं दक्षिणं द्विजाः ६.३३.
स तथेति प्रतिज्ञाय शापाद्भीतो नगोत्तमः
सोऽपि तेनैवमार्गेण निवृत्तिं न करोति च
अथ तत्रैव चानीय लोपामुद्रां मुनीश्वरः
तव वाक्यान्मया त्यक्तः स्वाश्रमस्तीक्ष्णदी धिते
तस्मान्मद्वचनाद्भानो चतुर्दश्यां मधौ सिते
पूजयिष्यामि तल्लिंगं वर्षांते स्वयमेव हि
योऽन्यो हि तद्दिने लिंगं पूजयिष्यति मानवः
चैत्रशुक्लचतुर्दश्यां सांनिध्यं कुरुते सदा
एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोस्मि द्विजोत्तमाः ६.३३.
त्वया पुरा सुरार्थाय प्रपीतः पयसांनिधिः
तत्त्वं सूतज नो ब्रूहि विस्तरेण महामते
संभूताः सर्वदेवानां वीर्योत्साहप्रणाशकाः