योर्थेन साध्यते धर्मः क्षयिष्णुः स प्रकीर्तितः
चक्षुः श्रोत्रे तथा पुंसस्तृष्णैका तरुणायते
सूच्या सूत्रं यथा वस्त्रं संचारयति सूचिका
यथा शृंगं हि कायेन वर्द्धमानेन वर्धते। तद्वत्तृष्णापि वित्तेन वर्द्धमानेन वर्द्धते
अनंतपारा दुष्पूरा तृष्णा दुःखशतावहा
गौतम उवाच सर्वोपीन्द्रियलौल्येन संकटे भ्रमति द्विजाः
सर्वत्र संपदस्तस्य संतुष्टं यस्य मानसम्
संतोषामृततृप्तानां यत्सुखं शांतचेतसाम्
असंतोषः परं दुःखं संतोषः परमं सुखम् ६.३२.
तथान्यो जायते पुंसस्तत्क्षणादेव कल्पितः
न जातु कामी कामानां सहस्रैरपि तुष्यति
कामानभिलषन्मोहान्न नरः सुखमाप्नुयात्
नित्यं सागरपर्यन्तां यो भुङ्क्ते पृथिवीमिमाम्
न च पश्यति मन्दात्मा नरकं चा कुतोभयः
प्रतिग्रहसमर्थानां निवृत्तानां प्रतिग्रहात्
अरुन्धत्युवाच तृष्णा चैवमनाद्यन्ता स्थिता देहे शरीरिणाम्
या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यतः
यदाचरन्ति विद्वांसः सदा धर्मपरायणाः।. तदेव विदुषा कार्यमात्मनो हितमिच्छता॥६.३२.
चमत्कारपुरेक्षेत्रे विविशुस्ते ततः परम्
तेनैव सहितास्तत्र गत्वा किञ्चिद्वनान्तरम्
ततो बुभुक्षयाविष्टा बिसान्यादाय भूरिशः
अथोत्तीर्यजलात्सर्वे ते समेत्य परस्परम्
मृणालानि समस्तानि स्थानादस्माद्धृतानि च
ते शंकमाना अन्योन्यमृषयः शंसितव्रताः
कूटसाक्षित्वमभ्ये तु बिसस्तैन्यं करोति यः
धर्मं करोतु दंभेन राजानं चोपसेवताम्
वसिष्ठ उवाच अनृतौ मैथुनं यातु दिवा वाप्यथ पर्वणि ६.३२.
भरद्वाज उवाच योधिगम्य गुरोः शास्त्रं निष्क्रयं न प्रयच्छति
नृशंसोऽस्तु स सर्वत्र समृद्ध्या चाप्यहंकृतः
वेदविक्रयकर्तास्तु बिसस्तैन्यं करोति यः