तस्मात्त्वं देहि मे पुत्रान्वंशोद्धारक्ष मान्विभो
त्वया चैव सदा लिंगे स्थेयमत्र सुरोत्तम
यो मामत्र स्थितं मर्त्यः पूजयिष्यति भक्तितः
यो मे लिंगस्य याम्याशां स्थित्वा मंत्रं जपिष्यति
एवमुक्त्वा महादेवस्ततश्चादर्शनं गतः
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तल्लिंगं यत्नतो द्विजाः
षडक्षरेण मन्त्रेण कीर्तनीयं च शक्तितः ६.३०.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सिद्धेश्वरोत्पत्तिवृत्तान्तवर्णनंनाम त्रिंशोऽध्यायः
यत्र स्नातस्य सर्पाणां न भयं जायते क्वचित्
तत्र श्रावणपञ्चम्यां यो नरः स्नानमाचरेत्
तत्र पूर्वं तपस्तप्तं मातुः शापप्रपीडितैः
कम्बलाश्वतरौ नागौ तथा ख्यातौ धरातले
अनंतो वासुकिश्चैव तक्षकश्च महावलः
ऐरावतस्तथा शंखः पुण्डरीको महाविषः
एतेषां पुत्रपौत्राश्च तेषामपि विभूतिभिः
अथ ते कुटिला दुष्टा भक्षयंति सदा जनान्
ततः प्रजा इमाः सर्वा ब्रह्माणं शरणं गताः
यावन्न शून्यतां याति सकलं वसुधातलम् ६.३१.
अथ तानब्रवीद्ब्रह्मा शेषाद्यान्नवनायकान्
अथ तेषां बहुत्वाच्च नैव रक्षा प्रजायते
ततः कोपपरीतात्मा तानाहूय कुलाधिपान्
भक्षयंति यतः सर्पा अपराधं विना प्रजाः
तच्छ्रुत्वा वेपमानास्ते सर्पाणां नवनायकाः
ब्रह्मोवाच॥ यदि नाम मया सृष्टा यूयं दिष्ट्या विषोल्बणाः
अपराधं विना कस्माद्भक्षयध्व इमाः प्रजाः ॥ ६.३१.
अथवा संप्रयच्छस्व स्थानं मानुषवर्जितम्
पारिक्षितमखे तस्मिन्सर्पाणां चित्रभानुना
यथा न संततिच्छेदो जायते प्रपितामह
स संतानकृते भार्यां भूमावन्वेषयिष्यति
भाविनी च भवद्वंशे जरत्कन्या सुशोभना