मया हि सुमहत्पापं सर्वदा समनुष्ठितम्
एको दानानि सर्वाणि यच्छति श्रद्धयान्वितः
सर्वतीर्थाभिषेकं च कुरुतेऽन्यो नरो द्विज
चांद्रायणसहस्रं तु कुरुतेऽन्यो यथोचितम्
वर्षास्वाकाशशायी च हेमंते सलिलाशयः
अन्यः षडक्षरं मन्त्रं शुचिः श्रद्धासमन्वितः
पितृपक्षे सदा चैको गयायां श्राद्धमाचरेत्
गोसहस्रं ददात्येकः कार्तिक्यां ज्येष्ठपुष्करे
संनिहित्यां नरः स्नाति राहुग्रस्ते दिवाकरे ६.२९.
सोमे सोमग्रहेऽन्यस्तु सोमनाथं प्रपश्यति
एकश्चण्डीश्वरं पश्येदयने चोत्तरे नरः
भृगुपातं पतेदेकः केदारं वीक्ष्य भक्तितः
करीषं साधयेदन्यो दत्त्वा सर्वस्वमादितः
सर्व संगपरित्यागं कृत्वैको ज्ञानमाप्नुयात्
एतत्ते परमं गुह्यं मया विप्र प्रकीर्तितम्
तथान्यदपि वक्ष्यामि हितबुद्ध्या द्विजोत्तम
अहिंसा परमो धर्मः सर्ववेदे प्रकीर्तितः
अहिंसकानि भूतानि यो हिनस्ति सुनिर्दयः
चराचराणां भूतानामभयं यः प्रयच्छति ६.२९.
नास्ति भर्गसमो देवो नास्ति गंगासमा नदी
अथाहमब्रुवं तं च तच्छ्रुत्वा तस्य जल्पितम्
मन्यते वृद्धलोकानामेतद्वाक्यं श्रुतं मया
प्रवदंति तथा वैद्या वैद्यशास्त्रविचक्षणाः
तदत्र विषये ब्रूहि परं निःश्रेयसं वचः
अथ मां स पुनः प्राह वद मैवं द्विजोत्तम
अहो शोच्यतमा लोके पापात्मानः सुनिर्दयाः
न मांसमायुषो हेतुरारोग्यस्य बलस्य वा
मांसाशिनोऽपि दृश्यंते रोगार्ता दुर्बलास्तथा
अमांसादा अपि क्ष्मायां दृश्यंते रोगवर्जिताः ६.२९.
यो भक्षयति मांसानि सत्त्वानां जीवितैषिणाम्