ततः प्रोवाच मां हृष्टः स नरः प्रश्रयान्वितः
अहमासं पुरा विप्र चमत्कारपुरोत्तमे
कस्यचित्त्वथ कालस्य तत्र यात्रा व्यजायत
अथ तत्र समायाता मुनयः संशितव्रताः
शैवाः पाशुपताश्चैव तथा कापालिकाश्च ये ६.२९.
एकाहारा निराहारा वायुभक्षास्तथापरे
तेऽभिवन्द्य यथान्यायं देवदेवं महेश्वरम्
राजर्षीणां पुराणानां देवेन्द्राणां च हर्षिताः
एवं महोत्सवे तत्र वर्तमाने महोदये
शिवदर्शनविद्वेषी तमसा संवृताशयः
जलसर्पं समादाय सुदीर्घं भीषणाकृतिम्
ततश्च क्षिप्तवांस्तत्र महाजनसमागमे
तत्रासीत्तापसो नाम्ना सुप्रभः शंसितव्रतः ६.२९.
निष्कंपां सुदृढामृज्वीं नातिस्तब्धां न कुंचिताम्
संपश्यन्नासिकाग्रं स्वं दिशश्चानवलोकयन्
आवर्तपंकजांतःस्थमष्टपत्र मधोमुखम्
पश्यन्पद्मासनस्थं च वैदनाथं महेश्वरम्
अनिंद्यं चाप्यभेद्यं च जरामरणवर्जितम्
अंगुष्ठतर्जनीयोगं कृत्वा हृदयसंगतम्
वेष्टयामास भोगेन निश्चलस्य महात्मनः
श्रीवर्धनइतिख्यातो नानाशास्त्रकृतश्रमः ६.२९.
नातिदूरस्थितं मां च ज्ञात्वा तत्कर्मकारिणम्
स्फुरताधरयुग्मेन बाष्पगद्गदया गिरा
निर्विकल्पेन चित्तेन यदि ध्यातो महेश्वरः ईदृक्कायो भवत्वाशु गुरुर्मे येन धर्षितः
अथाहं सर्पतां प्राप्तस्तत्क्षणादेव दारुणाम्
अथ गत्वा समाधेः स पर्यंतं संयतो मुनिः
अथ सर्पाकृतिं मां च दुःखेन महतान्वितम् तटस्थं भयसंत्रस्तं तथा सर्वजनं तदा
शपता ब्राह्मणं दीनं नैष धर्मस्तपस्विनाम्
समो मानेऽपमाने च समलोष्टाश्मकांचनः
तस्मादजानता वत्स शप्तोऽयं ब्राह्मणस्त्वया ६.२९.