तथा ते लिंगिनो दान्ताः सिद्धिकामाः समंततः
तत्र सिद्धेश्वरंनाम लिंगमस्ति द्विजोत्तमाः
निर्विद्य भूतले शर्वः सर्वव्यापी सदा शिवः
लिंगरूपेण भगवान्प्रादुर्भूतः स्वयं हरः
सिद्धेनाराधितो यस्मात्तस्मात्सिद्धेश्वरः स्मृतः
यस्तं पश्यति सद्भक्त्या शुचिः स्पृशति वा नरः
तत्र सिद्धिं गताः पूर्वं शतशः पुरुषा भुवि
दक्षिणामूर्तिमासाद्य मन्त्रं तस्य षडक्षरम् ६.२९.
यावत्संख्यं जपेन्मत्रं तावत्संख्यान्यहानि सः
आयुषोऽप्यधिकं मर्त्यो जीवते यदि मानवः
सूत उवाच । वदतस्तत्समुद्दिश्य यद्वत्सस्य महात्मनः
पुरा मे वसमानस्य पुरतोऽत्र पितुर्गृहे
वहमानो युवावस्थां द्वादशार्कसमद्युतिः
मत्पित्रा स तदा दृष्टस्ततो भक्त्याऽभिवादितः
स्वागतं तव विप्रेंद्र कुतस्त्वमिह चागतः
कर्तुमिच्छाम्यनुष्ठानं शुश्रूषां चेत्करोषि मे
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्त्वं मे गृहमागतः
एवमुक्ताथ मामाह स पिता द्विजसत्तमाः ६.२९.
ततोऽहं विनयोपेतस्तस्य कृत्यानि कृत्स्नशः
राजर्षीणां पुराणानां देवदानवरक्षसाम्
एकदा तु मया पृष्टः कथांते प्राप्य कौतुकम्
भगवन्सुकुमारं ते शरीरं प्रथमं वयः
कथं सर्वं धरापृष्ठं ससमुद्रं निरीक्षितम्
त्वया ये कीर्तिता द्वीपाः समुद्राः पर्वतास्तथा
अत्र कौतूहलं जातमश्रद्धेयं वचस्तथा
तपसः किं प्रभावोऽयं किं वा मंत्रपराक्रमः
किं वा देवप्रसादस्तु तवौषधिकृतोऽथवा
अथ मां स मुनिः प्राह विहस्य मुनिसत्तमाः ६.२९.
सदाहमष्टसंयुक्तं सहस्रं शिवसन्निधौ
त्रिकालं तेन मे जातं सुस्थिरं यौवनं मुने