ततः स कथयामास गोकर्णः प्रथमो द्विजः
ततो गृहं परित्यज्य गोकर्णौ द्वावपि स्थितौ
लिंगे संस्थापिते ताभ्यां सीमांते दक्षिणोत्तरे
ततः शिवं समाराध्य तपः कृत्वा यथोचितम्
ताभ्यां मार्गचतुर्दश्यां कृष्णायां जागरः कृतः
अपुत्रो लभते पुत्रान्धनार्थी धनमाप्नुयात्
क्षेत्रस्यास्य प्रमाणं च विस्तरेण चतुर्दिशम् ॥ ६.२६.
अत्रांतरे नरा ये च निवसंति द्विजोत्तमाः किं पुनर्नियतात्मानः शांता दांता जितेंद्रियाः
अपि कीटपतंगा ये पशवः पक्षिणो मृगाः
किं पुनर्ये नरास्तत्र कृत्वा प्रायोपवेशनम्
तस्मात्सर्व प्रयत्नेन तत्क्षेत्रं सेव्यमेव हि
वापीकूपतडागेषु यत्रयत्र जलं द्विजाः
किं य्रज्ञैः किं वृथा दानैः क व्रतैः किं जपैरपि
एतत्पवित्रमायुष्यं मांगल्यं पापनाशनम्
प्रमाणं वद कार्त्स्न्येन परं कौतूहलं हि नः
यथा प्रोवाच विप्रेंद्रास्तद्वो वक्ष्यामि सांप्रतम्
पुरा शक्रं समासीनं सभायां त्रिदशैः सह
गन्धर्वाप्सरसश्चैव सिद्धविद्याधराश्च ये
कलाः काष्ठानिमेषाश्च नक्षत्राणि ग्रहास्तथा
तथा चक्रुः कथाश्चित्रा देवदानवरक्षसाम्
कस्मिंश्चिदथ संप्राप्ते प्रस्तावे त्रिदशेश्वरः
भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि प्रमाणं युगसंभवम्
यत्प्रमाणं स्वरूपं च शृणुष्वावहितः स्थितः
अष्टाविंशतिसहस्राणि लक्षाः सप्तदशैव तु ६.२७.
कामक्रोधविनिर्मुक्ता भयद्वेषविवर्जिताः पञ्चतालप्रमाणाश्च दीप्तिमन्तो बहुश्रुताः
तत्र षोडशसाहस्रं बालत्वं जायते नृणाम्
ततः परं च वार्द्धक्यं शनैः संजायते नृणाम्
तत्र सत्त्वाश्च ये केचित्पशवः पक्षिणो मृगाः ॥ दैवीं वाचं प्रजल्पंति न विरोधं व्रजंति च ।ा
धेनवश्च प्रयच्छंति वांछितं स्वादु सत्पयः
न तत्र विधवा नारी जायते न च दुर्भगा ६.२७.