एकोनविंशतिश्चायं प्रख्यातः कूटशाल्मलिः ॥ सुतीक्ष्णकंटकाकीर्णः समंताद्द्विजसत्तम ।ा
नास्तिका भिन्नमर्यादा ये च विप्रस्य घातकाः
एष विंशतिमो नाम नरको द्विजसत्तम
अत्र यांति नरा विप्र पररंध्रनिरीक्षकाः
एकविंशतिमा चैषा नाम्ना वैतरणी नदी
मृत्युकाले समुत्पन्ने धेनुं यच्छंति ये नराः
अदत्त्वा गां च ये मर्त्या म्रियंते द्विजसत्तम ६.२६.
एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजोत्तम
तस्माद्गच्छ गृहं शीघ्रं यावद्गात्रं न दह्यते
ब्राह्मण उवाच यदि देव मया सम्यग्गंतव्यं निजमंदिरम्
तीर्थयात्रापरो नित्यं देवतातिथिपूजकः
परोपकारसंयुक्तो नित्यं जपपरायणः
वापीकूपतडागानि देवतायतनानि च
हेमंते वह्निदो यः स्यात्तथा ग्रीष्मे जलप्रदः
व्रतोपवाससंयुक्तः शांतात्मा विजितेंद्रियः
अन्नप्रदो नरो यः स्याद्विशेषेण तिलप्रदः
वेदाध्ययनसंपन्नः शास्त्रासक्तः सुमृष्टवाक् ६.२६.
न याति नरकं स्वर्गे तथा पापक्रियारतः
तस्मादशुभकर्मापि कर्मणा येन पातकम्
तन्मेब्रूहि सुरश्रेष्ठ व्रतं नियममेव वा
गोपनीयं प्रयत्नेन वचनान्मम सर्वदा
महापातकयुक्तोऽपि पुरुषो येन कर्मणा
आनर्तविषये रम्यं सर्वतीर्थमयं शुभम्
तत्रैकमपि मासार्धं यो भक्त्या पूजयेद्धरम्
तस्मात्तत्र द्रुतं गत्वा त्वमाराधय शंकरम्
धर्मराजस्य संहष्टो मधुरां नगरीं प्रति
तावद्द्वितीयं गो कर्णं दूत आदाय संगतः ६.२६.
ततः प्रोवाच तं दूतं धर्मराजः प्रहर्षितः
यस्मात्कालात्ययं कृत्वाऽऽनीतोऽयं ब्राह्मणस्त्वया
ततस्तौ तत्क्षणान्मुक्तौ गोकर्णौ ब्राह्मणौ समम्