अथ सा सलिलभ्रांत्या करकं मद्यसंभवम्
मुखमध्यगते मद्ये सोऽपि तां कोपसंयुतः
किमिदंकिमिदं पापे त्वया कर्म विगर्हितम्
ब्राह्मण्यमद्य मे नष्टं मद्यपानादसंशयम्
एवमुक्त्वा विनिष्क्रम्य तद्गृहाद्दुःखसंयुतः
ततः प्रभातवेलायां स्नात्वा वस्त्रसमन्वितः ६.२५.
संप्राप्तो विप्रमुख्यानां सभा यत्र व्यवस्थिता
अथासौ प्रणिपत्योच्चैः प्रोवाच द्विजसत्तमान्
अथ ते धर्मशास्त्राणि प्रविचार्य पुनःपुनः
अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि सुरां चेद्ब्राह्मणः पिबेत्
स त्वं वांछसि चेच्छुद्धिमग्निवर्णं घृतं पिब
स तथेति प्रतिज्ञाय घृतमादाय तत्क्षणात्
तावत्तस्य पिता प्राप्तः श्रुत्वा वार्तां सभार्यकः अश्रुपूर्णेक्षणो दीनो वाष्पगद्गदया गिरा
संचिन्त्य धर्मशास्त्राणि विचार्य च पुनः पुनः ६.२५.
नान्यदस्ति सुरापाने प्रायश्चित्तं द्विजन्मनाम्
ततः स स्वसुतं प्राह नैव त्वं कर्तुमर्हसि
ततः शुद्धिं समाप्नोषि क्रमान्नियमसंयुतः
न ब्राह्मणसमादिष्टं प्रायश्चित्त विशुद्धये
तस्मात्कार्यो मया तात मौंजीहोमो न संशयः
यन्मया तु कृतं बाल्ये तत्सर्वं क्षंतुमर्हसि
सर्वस्वं प्रददौ रुष्टो मरणे कृतनिश्चयः
साऽपि तस्य सती भार्या कृत्वा मृत्युविनिश्चयम्
आवाभ्यां संप्रविष्टाभ्यां वह्नौ पुत्र ततस्तदा ६.२५.
ततस्तौ दम्पती हृष्टौ यावद्वह्निसमीपगौ
तावत्प्राप्तो मुनिर्नाम शांडिल्यो वेदपारगः
स वृत्तांतं समाकर्ण्य कोपसंरक्तलोचनः
अहो मूढतमा यूयं यदेतद्ब्राह्मणत्रयम्
अत्र कात्यायनेनोक्तं यद्वचः सुमहात्मना
चांद्रायणानि कृच्छ्राणि तथा सांतपनानि च
अत्र विष्णुपदी गंगा तत्क्षेत्रे तु द्विजोत्तमाः