. निशासुखे त्रयोदश्यां करोमि वसतिं द्विज 7.3.21.
एतत्तीर्थं तु मन्नाम्ना ख्यातिं यातु शुचिस्मिते
नाम्ना तव तथा तीर्थमेतत्ख्यातिं प्रयास्यति
निशामुखे त्रयोदश्यां योऽत्र स्नानं करिष्यति
अत्र मे सततं वासो भविष्यति द्विजोत्तम
एवमुक्त्वा ततो देवी तत्रैवांतरधीयत व्यस्मापयज्जनान्सर्वांस्तत्तीर्थस्य समाश्रयात्
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे पिण्डोदकतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकविंशोऽध्यायः
सर्वकामप्रदां नृणामिहलोके परत्र च
या च सर्वमयी शक्तिर्यया व्याप्तमिदं जगत्
पुरा देवयुगे राजा कलिंगोनाम दानवः
तेन सर्वमिदं व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम् ब्रह्मलोकमनुप्राप्तो देवैः सर्वैः समन्वितः
तेन दैत्येन सर्वेऽपि त्रासिताः सुरमानवाः
वसवो मरुतः साध्या विश्वेदेवाः सुरर्षयः
यज्ञभागान्स्वयं सर्वे बुभुजुस्ते च दानवाः
अद्यापि देवताखातं त्रैलोक्ये ख्यातिमागतम्
अव्यक्ताः परमत्रासाद्ध्यायंतस्ते च संस्थिताः
एकाहारा निराहारा वायुभक्षास्तथा परे 7.3.22.
कृच्छ्रसांतपने निष्ठा महापाराकिणः परे
जपहोमपराश्चान्ये ध्यानासक्तास्तथा परे
पूजयंतः परां शक्तिं देवीं स्वकार्यहेतवे विमुक्तिरभवद्राजन्सर्वेषां कर्मबन्धनात्
ततः पूर्णे सहस्रांते वर्षाणां नृपसत्तम
पूर्वं जाता महाराज धूममूर्तिर्भयावहा दृष्ट्वा तां तुष्टुवुर्देवाः कृतांजलिपुटास्ततः
नमोऽस्तु सर्वगे देवि नमस्ते सर्वपूजिते
नमस्ते परमादेवि ब्रह्मयोने नमोनमः
नमस्ते पद्मपत्राक्षि विश्वमातर्नमोनमः
स्वस्वरूपस्थिते देवि त्वं च संसारलक्षणम्
त्वं वृद्धिस्त्वं गतिः कर्त्री शची लक्ष्मीश्च पार्वती 7.3.22.
यच्चान्यदत्र देवेशि त्रैलोक्येऽस्तीतिसंज्ञितम्
वह्निना च यथा काष्ठं तंतुना च यथा पटः
वरो मे याच्यतां शीघ्रमभीष्टः सुरसत्तमाः