यथाऽयं बालको देव त्वत्प्रसादात्पितामह
ततोऽहं ब्रह्मणा तात जरामरणवर्जितः
ते तु मां मुनयोत्रैव प्रमुच्याश्रमसन्निधौ
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य मृकंडो हर्षसंयुतः
प्रणम्य तान्मुनीन्सर्वान्कृताञ्जलिपुटः स्थितः
साधु प्रोक्तमिदं कैश्चिदाचार्यैर्मुनिसत्तमाः
साधूनां दर्शनं पुण्यं तीर्थभूता हि साधवः
तस्मादतिथयः प्राप्ता यूयं सर्वेऽद्य मे गृहम्
अल्पायुरपि ते बालो यज्जातो मृत्युवर्जितः
भवद्भिरद्य संरक्ष्य कुलं कृत्स्नं समुद्धृतम् ॥ ६.२१.
ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चौरे भग्नव्रते तथा
तस्मात्कृतघ्नतादोषो न स्यान्मम मुनीश्वराः
गृहं कुरुष्व नो वाक्याद्देवस्य परमेष्ठिनः
येनाऽयं बालकस्तेऽद्य कृतो मृत्युविवर्जितः
पुत्रेण सहितः पश्चादाराधय दिवानिशम्
नित्यं प्रपूजयिष्यामस्तथान्येऽपि द्विजोत्तमाः बालसख्यमिति ख्यातं नाम्ना तेन भविष्यति
तीर्थमन्यैरिति ख्यातं बालकानां हितावहम्
अस्मिंस्तीर्थे शिशुं लोकाः स्नापयिष्यंति ये द्विज
भविष्यति न संदेहः सर्वदोषविवर्जितः
ये पुनर्मानुषा विप्र निष्कामाः श्रद्धयान्विताः ६.२१.
एवमुक्त्वाथ ते सर्वे मुनयः शंसितव्रताः
मृकण्डोऽपि सपुत्रश्च तस्मिन्स्थाने पितामहम्
ततश्चाऽऽराधयामास दिवारात्रमतंद्रितः
पावनं सर्वजंतूनां बालानां रोगनाशनम्
ज्येष्ठे ज्येष्ठासु यो बालस्तत्र स्नानं समाचरेत्
ग्रहभूतपिशाचानां शाकिनीनां विशेषतः
स्वामिद्रोहकृतात्पापान्निर्मुक्तो यत्र लक्ष्मणः
कथं तत्र पुरा शक्रः स्वामिद्रोहसमुद्भवात्
कस्माद्दितेर्महेन्द्रेण कृतं कृत्यं तथाविधम्
स च संजनयामास पचाशत्कन्यकाः शुभाः