आजगामाऽथ संहृष्टः स बालः सन्निधिं तयोः ॥ ६.२१.
तं दृष्ट्वा ब्राह्मणो हृष्टो ब्राह्मण्या सहितस्तदा
भूयोभूयः परिष्वज्य सभार्यः पृष्टवांस्तदा
शोकार्णवे परिक्षिप्य मां सभार्यं वयोऽधिकम्
क्रमेण विनयात्तात स्मरमाणेन ते वचः ॥ ५४ दीर्घायुर्भव तैरुक्तः सर्वैरेव द्विजोत्तमैः
अथ तात समालोक्य तेषां मध्यगतो मुनिः
तृतीये दिवसे सोऽयं बालः पंचत्वमेष्यति
ततस्ते मुनयो भीता असत्यात्तात तत्क्षणात्
नमस्कृतेन तेनाऽपि प्रोक्तोऽहं पद्मयोनिना ॥ दीर्घायुर्भव पृष्टश्च कुतस्त्वमिह चागतः
अथ तैर्मुनिभिः सर्वैर्वृत्तांतं तस्य कीर्तितम् ६.२१.
यथाऽयं बालको देव त्वत्प्रसादात्पितामह
ततोऽहं ब्रह्मणा तात जरामरणवर्जितः
ते तु मां मुनयोत्रैव प्रमुच्याश्रमसन्निधौ
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य मृकंडो हर्षसंयुतः
प्रणम्य तान्मुनीन्सर्वान्कृताञ्जलिपुटः स्थितः
साधु प्रोक्तमिदं कैश्चिदाचार्यैर्मुनिसत्तमाः
साधूनां दर्शनं पुण्यं तीर्थभूता हि साधवः
तस्मादतिथयः प्राप्ता यूयं सर्वेऽद्य मे गृहम्
अल्पायुरपि ते बालो यज्जातो मृत्युवर्जितः
भवद्भिरद्य संरक्ष्य कुलं कृत्स्नं समुद्धृतम् ॥ ६.२१.
ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चौरे भग्नव्रते तथा
तस्मात्कृतघ्नतादोषो न स्यान्मम मुनीश्वराः
गृहं कुरुष्व नो वाक्याद्देवस्य परमेष्ठिनः
येनाऽयं बालकस्तेऽद्य कृतो मृत्युविवर्जितः
पुत्रेण सहितः पश्चादाराधय दिवानिशम्
नित्यं प्रपूजयिष्यामस्तथान्येऽपि द्विजोत्तमाः बालसख्यमिति ख्यातं नाम्ना तेन भविष्यति
तीर्थमन्यैरिति ख्यातं बालकानां हितावहम्
अस्मिंस्तीर्थे शिशुं लोकाः स्नापयिष्यंति ये द्विज
भविष्यति न संदेहः सर्वदोषविवर्जितः
ये पुनर्मानुषा विप्र निष्कामाः श्रद्धयान्विताः ६.२१.