अथ गत्वा स राजेंद्रः प्रणिपत्य मुनीश्वरम् ६.१८.
ते दृष्ट्वाऽदृष्टपूर्वं तं राजलक्षणलक्षितम्
मन्यमाना महीपालं विस्मयोत्फुल्ललोचनाः
कुतस्त्वमनुसंप्राप्तो वनेऽस्मिञ्जनवर्जिते
पार्थिवस्येव लिंगानि दृश्यंते तव भूरिशः
अथोवाच नृपः कृच्छ्रात्पिपासा मां प्रबाधते
ततस्तैर्दर्शितं तोयं समीपे यन्महीपतेः
ततः फलानि पक्वानि तरूणां पतितान्यधः
ततस्तृप्तिं परां प्राप्य गत्वा जैमिनिसंनिधौ
उवाच च निजां वार्तां कृतांजलिपुटः स्थितः
विदूरथो महीपोऽहं माहिष्मत्यां कृतास्पदः ६.१८.
ततो मे भ्रममाणस्य प्रणष्टाः सर्वसैनिकाः
आसीद्धयो ममाऽधस्ताज्जात्यः सर्वगुणान्वितः ॥ सोऽपि कर्मविपाकेन पञ्चत्वं समुपस्थितः ।ा
ततस्ते तापसाः प्रोचुर्विद्महे न वयं पुरीम्
नरेन्द्रैर्नैव नः कार्यं न दिशैर्न पुरैर्नृप
सर्वे शीर्णानि वृक्षाणां पुष्पाणि च फलानि च
मानुषैः सह संसर्गं संभाषं च नराधिप
एकैकस्य तरोर्मूले दिवसं वा दिनद्वयम्
कारणात्तव राजेंद्र निशामेतां वनस्पतौ
एकाकिनं पदातिं च विशस्त्रं श्रमविह्वलम् ६.१८. । एकाकी पार्थिवेन्द्रोऽयं नेष्यति च कथं निशाम्
तस्मादत्रैव नेष्यामः समेताः शर्वरीमिमाम्॥ गंतव्यं प्रातरुत्थाय ततः सर्वैर्यदृच्छया
एवं संवदतां तेषां भगवांस्तीक्ष्णदीधितिः
अथ तास्तापसान्राजा प्रोवाच प्रणतः स्थितः तस्मात्संध्याविधिः कार्यः सर्वैरेव यथोचितः
अथ ते मुनयः सर्वे स च राजा तथा द्विजाः
कामिभिः कामिनीलोकैः प्रियोक्तैरभिवां छिता
पीयूषार्णववेलेव विषवृक्षलतेव च
उलूका राक्षसाश्चौराः कामिनः कुलटांऽगनाः
केचिच्च दैवयो गेन श्वापदैरर्धभक्षिताः
क्षुत्पिपासातुरा दीना दुःखेन महताऽन्विताः
ते दृष्ट्वा पार्थिवं तत्र दिष्ट्यादिष्ट्येति सादरम्