ततस्तेषां तु यो ज्येष्ठो मांसादः प्रत्युवाच तम् ॥ कृतांजलिपुटो भूत्वा विनयावनतः स्थितः
वयं प्रेता महाराज निवसामोऽत्र कानने
अहं मांसादकोनाम द्वितीयोऽयं विदैवतः
किमेतत्कारणं येन सर्वे यूयं स्वनामकाः
तच्छ्रुत्वा प्राह मांसादः कर्मनामानि पार्थिव ॥ मिथः कृतानि संज्ञार्थमस्माभिः स्वयमेव हि । ६.१८.
शृणुष्वाऽवहितो भूत्वा सर्वेषां नः पृथक्पृथक्
वयं हि ब्राह्मणा जात्या वैदिशाख्ये पुरे नृप
नास्तिका भिन्नमर्यादाः परदाररताः सदा
जिह्वालौल्यप्रसंगेन मया भुक्तं सदाऽऽमिषम्
द्वितीयोऽयं महाराज यस्तिष्ठति तवाऽग्रतः
तेन कर्मविपाकेन प्रेतयोनिं समाश्रितः
सदैवाऽनुष्ठिताऽनेन सुपापेन कृतघ्नता
राजोवाच आहारेण नृलोकेऽस्मिन्सर्वे जीवन्ति जन्तवः
भोज्यकाले गृहे यत्र स्त्रीणां युद्धं प्रवर्तते । अपि मन्त्रौषधीप्रायं प्रेता भुंजति तत्र हि
भुज्यते यत्र भूपाल वेंश्वदेवं विना नरैः ६.१८.
रात्रौ यत्क्रियते श्राद्धं दानं वा पर्ववर्जितम्
यस्मिन्नो मार्जनं हर्म्ये क्रियते नोपलेपनम्
भिन्नभाण्डपरित्यागो यत्र न क्रियते गृहे
यच्छ्राद्धं दक्षिणाहीनं क्रियाहीनं च वा नृप
हीनांगा ह्यधिकांगा वा यस्मिञ्च्छ्राद्धे द्विजातयः
अतिथिर्यत्र संप्राप्तः श्राद्धकाल उपस्थिते
किं वा ते बहुनोक्तेन शृणु संक्षेपतो नृप
यदन्नं केशसूत्रास्थिश्लेष्मादिभिरुपप्लुतम्
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व मांसाद मम पृच्छतः
परदाररतश्चैव परवित्तापहारकः
कन्यां यच्छति वृद्धाय नीचाय धनलिप्सया
कुले जातां विनीतां च धर्मपत्नीं सुखोच्छ्रिताम्
देवस्त्रीगुरुवित्तानि यो गृहीत्वा न यच्छति
परव्यसनसंतुष्टः कृतघ्नो गुरुतल्पगः
दीयमानस्य वित्तस्य ब्राह्मणेभ्यः सुपापकृत्