ततोऽरण्यं समासाद्य वीक्षांचक्रे समंततः ॥ सूक्ष्मदृष्ट्या स दुर्गाणि गहनानि वनानि च
अथ तेन क्वचिद्दृष्टं पदं तस्य पशोः स्फुटम् ६.१४.
ततश्च तत्पदान्वेषी स जगाम वनाद्वनम्
एवं प्रदक्षिणा तस्य जाता पशुदिदृक्षया
प्रदक्षिणावसाने च पशुर्लब्धो हि तेन सः
चैत्रे पुण्यतमे मासि कृष्णपक्षे चतुर्दशीम्
एवमज्ञानभावेन कृता ताभ्यां प्रदक्षिणा
निराहारस्य मूकस्य साहारस्य पशोस्तथा
विना स्नानेन भक्षाच्च दैवाद्द्विजवरोत्तमाः उभौ पंचत्वमापन्नौ पृथक्त्वेनायुषः क्षये
ततश्च पशुपालस्तु दशार्णाधिपतेः सुतः
अथागत्य स राजेंद्रस्तेनैव सह मंत्रिणा ६.१४.
चक्रे संवत्सरस्यांते श्रद्धया परया युतः
एकदा तत्र चाऽऽयाता मुनयः शंसितव्रताः
याज्ञवल्क्यो भरद्वाजः शुनःशेपोऽथ गालवः
तथान्ये शंसिताऽऽत्मानो ब्रह्मचर्यपरायणाः
तान्दृष्ट्वा स महीपालः प्रणिपत्य कृतांजलिः
ततस्तेषां स मध्ये च संनिविष्टो महीपतिः
ततश्चक्रुः कथा दिव्या मुनयस्ते महीपतेः । पुरतो मुनिमुख्यानां चरितानि महात्मनाम्
राजर्षीणां पुराणानां धर्मशास्त्रसमुद्भवाः
अथ क्वाऽपि कथांते स पार्थिवस्तैर्महर्षिभिः
करोषि मंत्रिणा सार्धं पुरस्याऽस्य प्रदक्षिणाम् ६.१४.
अस्मिन्क्षेत्रे सुतीर्थानि संति पार्थिवसत्तम ॥ तथाऽन्यानि प्रसिद्धानि देवतायतनानि च
आदरस्तेषु वै राजन्नास्ति स्वल्पो ऽपि कर्हिचित्
स प्रोवाच वचो भूपः किंचिद्व्रीडासमन्वितः
यत्पृष्टोऽस्मि द्विजश्रेष्ठा युष्माभिः सांप्रतं मम
तथाऽपि हि प्रकर्तव्यं युष्माकं सत्यमेव हि
वृत्तांतं तन्मुनींद्राणां तेषां ब्राह्मणसत्तमाः
यथा नष्टः पशुस्तस्य कृता यद्वदवेक्षणा ॥ यथा प्रदक्षिणा जाता चमत्कारपुरस्य तु
जातिस्मृतिर्यथा जाता प्राक्तनी तत्प्रभावतः
तच्छ्रुत्वा मुनयः सर्वे प्रहृष्टाः पृथिवीपतेः