तस्योपरि सुमुख्यानि तीर्थान्यायतनानि च
आनर्त्ताधिपतिर्भूपश्चमत्कार इति स्मृतः ॥। स ददर्श मृगीं दूरान्निश्चलांगीं तरोरधः
अथ तां पार्थिवस्तूर्णं शरेणानतपर्वणा
सहसा सा हता तेन गार्द्ध्रपत्रेण पत्रिणा
अथ दृष्ट्वा महीपालं नातिदूरे धनुर्धरम्
हताऽहं बालवत्साऽद्य शरेणानतपर्वणा
नाऽहं शोचामि भूपाल मरणं स्वशरीरगम्
यस्मात्त्वयेदृशं कर्म निर्दयं समनुष्ठितम्
तस्मात्स्वधर्मसंयुक्तं न मां त्वं शप्तुमर्हसि
क्षत्त्रियाणां वधार्थाय मृगाः सृष्टाः स्वयंभुवा ॥ ६.१०.
परं तेन विधिस्तेषांकृतो यस्तं महीपते
सुप्तं मैथुनसंयुक्तं स्तनपानक्रियोद्यतम्
एतस्मात्कारणाच्छापस्तव दत्तो मया नृप
एवमुक्त्वा मृगी प्राणान्सा मुमोच व्यथान्विता
स दृष्ट्वा कुष्ठसंयुक्तं पार्थिवः स्वं कलेवरम्
अहं तपश्चरिष्यामि पूजयिष्यामि शंकरम्
यत्किंचित्त्रिषु लोकेषु प्रार्थयंति नराः सुखम्
समः शत्रुषु मित्रेषु समलोष्टाश्मकांचनः ६.१०.
एवं तान्सेवकान्भूपः सोऽभिधाय विसृज्य च
ततः कालेन महता प्राप्य विप्रसमुद्भवम्
हाटकेश्वरजे क्षेत्रे सर्वव्याधिविनाशकम्
तत्राऽसौ स्नानमात्रेण तत्क्षणात्पार्थिवोतमः
ऋषय ऊचुः चमत्कारः कथं राजा मुक्तः कुष्ठेन सूतज
कतमे ब्राह्मणास्ते वै शंखतीर्थं प्रदर्शितम्
कतमं शंखतीर्थं तत्कस्मिन्स्थाने व्यवस्थितम्
सर्वपापहरां विप्राश्चमत्कारनृपोद्भवाम्
स भ्रांतः सर्वतीर्थानि प्रभासाद्यानि कृत्स्नशः
पृच्छमानो भिषग्मुख्यानौषधानि मुहुर्मुहुः
न लेभे किंचिदिष्टं वा स मंत्रं भेषजं च वा
ततश्च पार्थिवश्रेष्ठो वैराग्यं परमं गतः