तथा पापसमाचारा मनुष्याः शीलवर्जिताः
तथा मम नगश्रेष्ठ पक्षौ द्वावपि कर्तितौ
तस्मात्कंचित्सहस्राक्ष उपायं तत्कृते परम्
तत्रापि सुशुभा वृक्षा भविष्यंति तवाश्रयाः ॥ ६.९.
तथा पुण्यानि तीर्थानि देवतायतनानि च
अत्रस्थस्य प्रभावो यस्तव पर्वत नंदन
तथा ये मानवास्तत्र पापात्मानोऽपि भूतले
तस्माद्गच्छ द्रुतं तत्र मया सार्धं नगात्मज
प्रविष्टः सहसागत्य तस्मिन्नागबिले गतः
निमग्नो ब्राह्मणश्रेष्ठा नासाग्रं यावदेव हि वृक्षगुल्मलताकीर्णै रम्यपक्षिनिषेवितैः
एवं संस्थाप्य तं शक्रो हिमाचलसुतं नगम्
किं वरेण करिष्यामि त्वत्प्रसादादहं सुखी
इन्द्र उवाच न वृथा दर्शनं मे स्यादपि स्वप्ने नगात्मज
तव मूर्धनि विप्रार्थं स पुरं स्थापयिष्यति
तत्र ब्राह्मणशार्दूला वेदवेदांगपारगाः
तथाहं चैत्रमासस्य चतुर्दश्यां नगात्मज
पूजयिष्यामि देवेशं हाटकेश्वरसंज्ञितम्
तमेकं दिवसं चात्र शृंगे तव हरः स्वयम्
प्रभावस्तेन ते मुख्य स्त्रैलोक्येऽपि भविष्यति
रक्तशृंगोऽपि तस्थौ च व्याप्य नागबिलं तदा
तस्योपरि सुमुख्यानि तीर्थान्यायतनानि च
आनर्त्ताधिपतिर्भूपश्चमत्कार इति स्मृतः ॥। स ददर्श मृगीं दूरान्निश्चलांगीं तरोरधः
अथ तां पार्थिवस्तूर्णं शरेणानतपर्वणा
सहसा सा हता तेन गार्द्ध्रपत्रेण पत्रिणा
अथ दृष्ट्वा महीपालं नातिदूरे धनुर्धरम्
हताऽहं बालवत्साऽद्य शरेणानतपर्वणा
नाऽहं शोचामि भूपाल मरणं स्वशरीरगम्
यस्मात्त्वयेदृशं कर्म निर्दयं समनुष्ठितम्
तस्मात्स्वधर्मसंयुक्तं न मां त्वं शप्तुमर्हसि
क्षत्त्रियाणां वधार्थाय मृगाः सृष्टाः स्वयंभुवा ॥ ६.१०.