ततः प्रोवाच तं गत्वा सामपूर्वमिदं वचः
तेन गत्वा नरा देवं पाताले हाटकेश्वरम्
पूजयिष्यंति ये केचिदपि पापपरायणाः
तस्मात्पुत्रमिमं तत्र रक्तशृंगं हिमालय ६.९.
कुरुष्व त्वं ममातिथ्यं गृहप्राप्तस्य पर्वत
बाढमित्येव सोऽप्युक्त्वा पूजयित्वा च देवपम्
तवार्थाय सहस्राक्षः पुत्र प्राप्तो ममांतिकम्
पूरयित्वा ममादेशात्तं त्वं शक्रस्य कृत्स्नशः
यत्र कण्टकिनो वृक्षा रूक्षाः फलविवर्जिताः
न सिद्धा न च गंधर्वा न देवा न च किंनराः
तथा पापसमाचारा मनुष्याः शीलवर्जिताः
तथा मम नगश्रेष्ठ पक्षौ द्वावपि कर्तितौ
तस्मात्कंचित्सहस्राक्ष उपायं तत्कृते परम्
तत्रापि सुशुभा वृक्षा भविष्यंति तवाश्रयाः ॥ ६.९.
तथा पुण्यानि तीर्थानि देवतायतनानि च
अत्रस्थस्य प्रभावो यस्तव पर्वत नंदन
तथा ये मानवास्तत्र पापात्मानोऽपि भूतले
तस्माद्गच्छ द्रुतं तत्र मया सार्धं नगात्मज
प्रविष्टः सहसागत्य तस्मिन्नागबिले गतः
निमग्नो ब्राह्मणश्रेष्ठा नासाग्रं यावदेव हि वृक्षगुल्मलताकीर्णै रम्यपक्षिनिषेवितैः
एवं संस्थाप्य तं शक्रो हिमाचलसुतं नगम्
किं वरेण करिष्यामि त्वत्प्रसादादहं सुखी
इन्द्र उवाच न वृथा दर्शनं मे स्यादपि स्वप्ने नगात्मज
तव मूर्धनि विप्रार्थं स पुरं स्थापयिष्यति
तत्र ब्राह्मणशार्दूला वेदवेदांगपारगाः
तथाहं चैत्रमासस्य चतुर्दश्यां नगात्मज
पूजयिष्यामि देवेशं हाटकेश्वरसंज्ञितम्
तमेकं दिवसं चात्र शृंगे तव हरः स्वयम्
प्रभावस्तेन ते मुख्य स्त्रैलोक्येऽपि भविष्यति
रक्तशृंगोऽपि तस्थौ च व्याप्य नागबिलं तदा