एतल्लिंगं समभ्यर्च्य स्नात्वा भागीरथीजले ६.८.
ततो जज्ञे महांस्तत्र स्वर्गे वृत्रवधोत्सवः
माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्
यश्चैतत्कीर्तयेद्भक्त्या शृणोति च समाहितः
हाटकेश्वरजेक्षेत्रे महान्नागबिलोऽस्ति वै
तं पूरय ममादेशाद्द्रुतं गत्वाऽभिपांसुभिः
लिंगोद्भवस्तदा शापः प्रदत्तो मे पुरारिणा
यस्माल्लिंगं ममैतद्वै त्वया पांसुभिरावृतम्
यद्वत्कर्पूरजं गन्धं समग्रं त्वं हि वक्ष्यसि
तस्मात्कुरु प्रसादं मे विदित्वैतत्सुरेश्वर
ततः संचिंतयामास पूरणं त्रिदशाधिपः
ततस्तं प्राह देवेज्यःस्वय मेव शतक्रतुम्
अस्ति पर्वतमुख्योऽत्र नाम्ना ख्यातो हिमालयः
मैनाकः प्रथमः प्रोक्तो द्वितीयो नंदिवर्धनः ६.९.
स मैनाकः समुद्रांतः प्रविष्टः शक्र ते भयात्
नंदिवर्धन इत्येष द्वितीयः परिकीर्तितः
हिमाचलसमादेशाद्वसिष्ठस्य च सन्मुनेः
तृतीयस्तिष्ठतेऽद्यापि रक्तशृंगः स्मृतोऽत्र यः
नान्यथा पूरितुं शक्यो बिलोऽयं त्रिदशाधिप
तच्छ्रुत्वा देवपूज्यस्य वचनं त्रिदशाधिपः
ततः प्रोवाच तं गत्वा सामपूर्वमिदं वचः
तेन गत्वा नरा देवं पाताले हाटकेश्वरम्
पूजयिष्यंति ये केचिदपि पापपरायणाः
तस्मात्पुत्रमिमं तत्र रक्तशृंगं हिमालय ६.९.
कुरुष्व त्वं ममातिथ्यं गृहप्राप्तस्य पर्वत
बाढमित्येव सोऽप्युक्त्वा पूजयित्वा च देवपम्
तवार्थाय सहस्राक्षः पुत्र प्राप्तो ममांतिकम्
पूरयित्वा ममादेशात्तं त्वं शक्रस्य कृत्स्नशः
यत्र कण्टकिनो वृक्षा रूक्षाः फलविवर्जिताः
न सिद्धा न च गंधर्वा न देवा न च किंनराः