इन्द्र उवाच जानाम्यहं चतुर्वक्त्र स्वं कायं पापसंयुतम्
यया याति द्रुतं पापं ब्रह्महत्यासमुद्भवम् ६.८.
तीर्थयात्रां सुरश्रेष्ठ तदर्थं कर्तुमर्हसि । तया विना न ते पापं नाशमायाति कृत्स्नशः
बभ्राम सकलां पृथ्वीं स्नानं कुर्वन्पृथक्पृथक्
तीर्थेषु सुप्रसिद्धेषु नदीनदयुतेषु च
अहं स्नातः समस्तेषु तीर्थेषु धरणीतले
किं पतामि गिरेः शृंगाद्विषं वा भक्षयामि किम्
एवं वैराग्यमापन्नो गिरिमारुह्य वासवः ॥ यावत्क्षिपति चात्मानं मरणे कृतनिश्चयः
तावद्देवोत्थिता वाणी गगनाद्द्विजसत्तमाः
त्वया राज्यं प्रकर्तव्यं स्वर्गेऽद्यापि युगाष्टकम्
कुरुष्व वचनं शीघ्रं भावनीयं न चान्यथा ६.८.
हाटकेश्वरजे क्षेत्रे यत्र देवः स्वयं हरः
येन नागा धरापृष्ठे निर्गच्छंति व्रजंति च स्नात्वा पातालगंगायां पूजयस्व महेश्वरम्
ततः पापविनिर्मुक्तो भविष्यसि न संशयः
जगाम सत्वरं तत्र यत्र नागबिलः स च
ततः प्रविश्य पातालं गंगातोयपरिप्लुतः
अथ तस्य क्षणाज्जातं शरीरं मलवर्जितम्
एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता ब्रह्मविष्णुमुखाः सुराः
प्राप्तस्तु मेध्यतां शक्र विमुक्तो ब्रह्महत्यया
एतन्नाग बिलं शक्र पुनः पूरय पांसुभिः
एतल्लिंगं समभ्यर्च्य स्नात्वा भागीरथीजले ६.८.
ततो जज्ञे महांस्तत्र स्वर्गे वृत्रवधोत्सवः
माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्
यश्चैतत्कीर्तयेद्भक्त्या शृणोति च समाहितः
हाटकेश्वरजेक्षेत्रे महान्नागबिलोऽस्ति वै
तं पूरय ममादेशाद्द्रुतं गत्वाऽभिपांसुभिः
लिंगोद्भवस्तदा शापः प्रदत्तो मे पुरारिणा
यस्माल्लिंगं ममैतद्वै त्वया पांसुभिरावृतम्
यद्वत्कर्पूरजं गन्धं समग्रं त्वं हि वक्ष्यसि
तस्मात्कुरु प्रसादं मे विदित्वैतत्सुरेश्वर