तं गत्वा प्रार्थयाशु त्वं स्वान्यस्थीनि प्रदास्यति
ततः शक्रः सुरैः सार्धं गत्वा तस्य तदाश्रमम्
स प्रणम्य सहस्राक्षं तथान्यानपि सन्मुनिः ६.८.
ततः प्रोवाच हृष्टात्मा विनयावनतः स्थितः
दधीचिरुवाच किमर्थमागता देवाः कृत्यं चाशु निवेद्यताम्
स वध्यो नहि शस्त्राणां सर्वेषां वरपुष्टितः
सोऽस्थिसंभववज्रस्य वध्यः स्यादब्रवीद्धरिः
त्वां मुक्त्वा ब्राह्मणश्रेष्ठ तस्मादस्थीनि यच्छ नः
कुरु कृत्यं द्विजश्रेष्ठ देवानामार्तिनाशनम्
तच्छ्रुत्वा संप्रहृष्टात्मा दधीचिर्भगवान्मुनिः
ततो देवाः प्रहृष्टास्ते गृहीत्वास्थीनि कृत्स्नशः
अथ शक्रस्तदादाय नैमिषाभिमुखो ययौ
तत्र ध्यानस्थितं वृत्रं दूरस्थस्त्रिदशाधिपः ६.८.
सोऽपि वजप्रहारेण भस्मसात्सम पद्यत
शक्रोऽपि भयसंत्रस्तो गत्वा सागरमध्यगम्
न जानाति हतं वृत्रं वज्रघातेन तेन तम्
एतस्मिन्नंतरे देवाः संप्रहृष्टतनूरुहाः । सूत्रं विनिहतं दृष्ट्वा तुष्टुवुस्त्रिदशाधिपम्
न जानंति भयान्नष्टं तस्मिन्सागरपर्वते । अन्विष्य चिरकालेन कृच्छ्रात्संप्राप्य तं ततः
वीक्षांचक्रुः समासीनं विषमे गिरिगह्वरे
गात्रदुर्गंधितासंगैः पूरयन्तं दिशो दश
अथोवाच चतुर्वक्त्रो दृष्ट्वा शक्रं तथाविधम्
शक्रोऽयं विबुधश्रेष्ठा ब्रह्महत्यापरिप्लुतः । तस्मातत्त्याज्यः सुदूरेण नो चेत्पापमवाप्स्यथ
पश्यध्वं सर्वलिंगानि ब्रह्महत्यान्वितानि च ६.८.
पितामहमुखान्दृष्ट्वा देवान्प्राप्तान्सुराधिपः । ततः प्रोवाच संभ्रांतः किमिदं गम्यते सुराः
कच्चित्स निहतस्तेन मम वज्रेण दानवः
गतो मृत्युवशं पापो न भयं कर्तुमर्हसि
परं तस्य वधाज्जाता ब्रह्महत्या सुगर्हिता
ब्रह्महत्या न संजाता मम हत्याधुना कथम्
विशुद्धा दानवाः सर्वे तेन जातं न पातकम्
एष यज्ञोपवीताढ्यो विशेषात्तपसि स्थितः। छलेन निहतः शक्र तेन त्वं पापसंयुतः