मनुष्योरगरक्षांसि वीरुधो वृक्षसंयुताः
एवं हि भगवान्सृष्ट्वा विश्वामित्रः स मन्युमान्
एतस्मिन्नेव काले तु द्वौ सूर्यो युगपद्दिवि द्विगुणानि च भान्येव सह सप्तर्षिभिर्द्विजाः
एवं वियति ते सर्वे स्पर्द्धमानाः परस्परम्
एतस्मिन्नन्तरे शक्रः सह सर्वेर्दिवालयैः ७ प्रोवाचाथ प्रणम्योच्चैः कृतांजलिपुटः स्थितः
सृष्टिः कृता सुरश्रेष्ठ विश्वामित्रेण सांप्रतम्
तस्माद्वारय तं गत्वा स्वयमेव पितामह १० तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तेनैव सहितो विधिः
निवृत्तिं कुरु विप्रर्षे सांप्रतं वचनान्मम
यदि गच्छति ते लोके तत्सृष्टिं न करोम्यहम्
अनेनैव शरीरेण त्वत्प्रसादान्मुनीश्वर ॥ १४ विरामं कुरु सृष्टेस्त्वं नैतदन्यः करिष्यति
तथाऽक्षयास्तु मे देव सृष्टिस्तव प्रसादतः
परं सर्वेषु कृत्येषु यज्ञार्हा न भविष्यति
??? एवमुक्त्वा समादाय त्रिशंकुं प्रपितामहः
इति स्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठेनागरखंडे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये त्रिशंकूपाख्याने त्रिशंकुस्वर्गप्राप्तिवर्णनंनाम सप्तमोऽध्यायः
सशरीरे द्विजश्रेष्ठा विश्वामित्रसमुद्यमात् ॥ ६.८.
तत्तीर्थं ख्यातिमायातं समस्ते भुवनत्रये
अस्पृष्टं कलिदोषेण तथान्यैरुपपातकैः
यस्तत्र त्यजति प्राणाञ्छ्रद्धा युक्तेन चेतसा
कृमिपक्षिपतंगा ये पशवः पक्षिणो मृगाः
स्नानं ये तत्र कुर्वंति श्रद्धापूतेन चेतसा
घर्मार्त्ता वा तृषार्ता वा येऽवगाहंति तज्जलम्
विश्वामित्रोऽपि तद्दृष्ट्वा तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम्
तथान्ये मुनयः शांतास्त्यक्त्वा तीर्थानि दूरतः
तथैव मनुजाः सर्वे दूरादागत्य सत्वराः ६.८.
एवं तस्य प्रभावेण तीर्थस्य द्विजसत्तमाः
अग्निष्टोमादिका सर्वाः समुच्छेदं गताः क्रियाः
न यच्छति तथा दानं न च तीर्थं निषेवते
ततः प्रगच्छति स्वर्गं विमानवरमाश्रितः
ततः प्रपूरिताः सर्वे स्वर्गलोका नरैर्द्विजाः
ततो देवगणाः सर्वे यज्ञभागविवर्जिताः