यैर्न विश्वेश्वरो दृष्टो यैर्न विश्वेश्वरः स्मृतः
यैरिदं प्रणतं लिंगं प्रणतास्ते सुरासुरैः दिक्पालपदतः पातः पातः शिवनतेर्नहि
शृण्वंतु देवर्षिगणाः समस्तास्तथ्यं ब्रुवे तच्च परोपकृत्यै
न सत्यलोके न तपस्यहो सुरा वैकुंठकैलासरसातलेषु 4.2.99.
न विश्वनाथस्य समं हि लिंगं न तीर्थमन्यन्मणिकर्णिकातः
वाराणसी तीर्थमयी समस्ता यस्यास्तुनामापि हि तीर्थतीर्थम्
स्थानादमुष्मान्ममराजसौधात्प्राच्यां मनागीशसमाश्रितायाम्
हस्ताः शतं पंच सुरापगायामुदीच्यवाच्योर्मणिकर्णिकेयम्
अस्मिन्ममानंदवने यदेतल्लिंगं सुधाधाम सुधामधाम
येस्मिञ्जनाः कृत्रिमभावबुद्ध्या लिंगं भजिष्यंति च हेतुवादैः
यद्यद्धितं स्वस्य सदैव तत्तल्लिंगेत्र देयं मम भक्तिमद्भिः
दूरस्थितैरप्यधिबुद्धिभिर्यैर्लिंगं समाराधि ममेदमत्र
शृणुष्व विष्णो शृणु सृष्टिकर्तः शृण्वंतु देवर्षिगणाः समस्ताः
अस्मिन्हि लिंगेऽखिलसिद्धिसाधने समर्पितं यैः सुकृतार्जितं वसु 4.2.99.
उत्क्षिप्य बाहुं त्वसकृद्ब्रवीमि त्रयीमयेऽस्मिंस्त्रयमेव सारम्
उत्थाय देवोथ स शक्तिरीशस्तस्मिन्हि लिंगे कृतचारुपूजः
स्कंद उवाच क्षेत्रस्य मैत्रावरुणे विमुक्तस्य महामते
तवाग्रे तु यथाबुद्धि काशीविश्लेषतापि नः
अस्ताचलस्य शिखरं प्राप्तवानेष भानुमान्
प्रणम्यौ मेयमसकृल्लोपामुद्रा समन्वितः
रहस्यं परिविज्ञाय क्षेत्रस्य शशिमौलिनः
आनंदकाननस्येह महिमानं महत्तरम्
यथा देव्यै समाख्यायि शिवेन परमात्मना
तवाग्रे च समाख्यातं शुकादीनां च सत्तम 4.2.99.
श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं सर्वकल्मषनाशनम्
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे विश्वेश्वरलिंगमहिमाख्यो नाम नवनवतितमोऽध्यायः
नितरां परितृप्तोस्मि हृदि चापि विधारितम्
अनुक्रमणिकाध्यायं तथा माहात्म्यमुत्तमम्
शुकवैशंपायनाद्याः शृण्वंत्वपि च बालकाः
अनुक्रमणिकाध्यायं माहात्म्यं चापि खंडजम्