नंदिकेश्वर उवाच यः पठिष्यति मेधावी तस्य तुष्यति शंकरः
व्यासाष्टकमिदं प्रातः पठितव्यं प्रयत्नतः
मातृहा पितृहा वापि गोघ्नो बालघ्र एव वा
स्कंद उवाच पाराशर्यस्तदारभ्य शंभुभक्तिपरोभवत्
विभूतिभूषणो नित्यं नित्यरुद्राक्षभूषणः
स कृत्वा क्षेत्रसंन्यासं त्यजेन्नाद्यापि काशिकाम् 4.2.95.
घंटाकर्णह्रदे स्नात्वा दृष्ट्वा व्यासेश्वरं नरः
काश्यां व्यासेश्वरं लिंगं पूजयित्वा नरोत्तमः
व्यासेश्वरस्य ये भक्ता न तेषां कलिकालतः
व्यासेश्वरः प्रयत्नेन द्रष्टव्यः काशिवासिभिः
यदि क्षेत्ररहस्यज्ञः क्षेत्रसंन्यासकृद्यदि
तथा दृष्टप्रभावश्चेत्तथा चेज्ज्ञानिनां वरः
तस्य व्यासस्य चरितं भविष्यं त्वयि पृच्छति
यदारभ्य मुनेस्तस्य नंदी स्तंभितवान्भुजम्
काश्यां तीर्थान्यनेकानि काश्यां लिगान्यनेकशः
लिंगेष्वेको हि विश्वेशस्तीर्थेषु मणिकर्णिका
त्यक्त्वा स बहु वाग्जालं प्रातः स्नात्वा दिनेदिने
शिष्याणां पुरतो नित्यं क्षेत्रस्य महिमा महान्
अत्र यत्क्रियते क्षेत्रे शुभं वाऽशुभमेव वा
क्षेत्रसिद्धिं समीहंते ये चात्र कृतिनो जनाः 4.2.96.
चक्रपुष्करिणी तीर्थे स्नातव्यं प्रतिवासरम्
स्ववर्णाश्रमधर्मश्च त्यक्तव्यो न मनागपि
यथाशक्ति च देयानि दानान्यत्र सुगुप्तवत्
परोपकरणं चात्र कर्तव्यं सुधिया सदा
विशेषपूजा कर्तव्या सुमहोत्सवपूर्वकम
अत्र मर्म न वक्तव्यं सुधियां कस्यचित्क्वचित्
परापवादो नो वाच्यः परेर्ष्यां न च कारयेत्
अत्रत्य जंतुरक्षार्थमसत्यमपि भाषयेत्
अत्रत्यः प्राणिमात्रोपि रक्षणीयः प्रयत्नतः त्रैलोक्यरक्षणात्पुण्यं यत्स्यात्तत्स्यान्न संशयः
ये वसंति सदा काश्यां क्षेत्रसंन्यासकारिणः 4.2.96.