अस्मिन्माणवकास्तत्र परिश्रद्दधते नहि
यदाऽऽनंदवने शंभोः प्रतिजानासि वै वचः
गच्छ वाराणसीं व्यास यत्र विश्वेश्वरः स्वयम्
इति श्रुत्वा मुनिर्व्यासः किंचित्कुपितवद्धृदि
प्राप्य वाराणसीं व्यासः स्नात्वा पंचनदे ह्रदे
तत्र स्नानादिकं कृत्वा दृष्ट्वा चैवादिकेशवम्
अग्रतः पृष्ठतः शंखैर्वाद्यमानैः प्रमोदितः 4.2.95.
अच्युतानंतवैकुंठ माधवोपेंद्रकेशव
श्रीवत्सवक्षः श्रीकांत पीतांबर मुरांतक
नारायणासुररिपो कृष्ण शौरे चतुर्भुज
पुंडरीकाक्ष दैत्यारे दामोदर बलप्रिय
विष्वक्चमूस्तार्क्ष्य रथवनमालिन्नरोत्तम
नृसिंह यज्ञवाराह गोपगोपालवल्लभ
जय चाणूरमथन जय त्रैलोक्यरक्षण
कौस्तुभोद्भूषितोरस्क पूतनाधातुशोषण
सहस्रशीर्षपुरुष पुरुहूत सुखप्रद
इत्यादि नाममालाभिः संस्तुवन्वनमालिनम् 4.2.95.
व्यासो विश्वेशभवनं समायातः सुहृष्टवत्
विराजमानसत्कंठस्तुलसीवरदामभिः
वेणुवादनतत्त्वज्ञः स्वयं श्रुतिधरोभवत्
पुनरूर्ध्वभुजं कृत्वा दक्षिणं शिष्यमध्यगः
परिनिर्मथ्य वाग्जालं सुनिश्चित्यासकृद्बहु
इत्यादि श्लोकसंघातं स्वप्रतिज्ञा प्रबोधकम्
तस्तंभ तावत्तद्बाहुं स शैलादिः स्वलीलया
ततो गुप्तं समागम्य विष्णुर्व्यासमभाषत
तवैतदपराधेन भीतिर्मेपि महत्तरा
तत्प्रसादादहं चक्री लक्ष्मीशस्तत्प्रभावतः 4.2.95.
तद्भक्त्या परमैश्वर्यं मया लब्धं वरात्ततः
अन्यदापि न वै कार्या भवता शेमुषीदृशी
भुजस्तंभः कृतस्तेन नंदिना दृष्टिमात्रतः