तया चरणचारिण्या राज्ञ्या त्रिभुवनेशितुः
देवोपि तां सतीं यांतीं दृष्ट्वा चरणचारिणीम्
गणा विमानं नयत मनःपवनचक्रिणम्
महावातपताकं च महाबुद्ध्यक्षलक्षितम् 4.2.88.
[http://vedastudy.tripod.com/pur_index25/ratha.htm रथोपरि टिप्पणी] छत्रीभूतौ च यत्रस्तः सूर्याचंद्रमसावपि
धूः स्वयं चापि गायत्री रज्जवस्तक्षकादयः
अंगानि रक्षका यत्र वरूथश्छंदसां गणः
देव्या सनाथं तं कृत्वा विमानं पार्षदा दिवि
सा क्षणं त्र्यक्षरमणी वीक्ष्य दक्षसभांगणम्
अविशद् यज्ञवाटं च चकितंरक्षि वीक्षिता
सभर्तृकाश्च भगिनीर्नवालंकृतिशालिनीः
अचिंतिता त्वनाहूता विमानाद्धरवल्लभा
असंभाष्या पिताः सर्वा गता दक्षांतिकं सती
कथं नाहं समाहूता यथैता मे सहोदराः ।। 4.2.88.
अयं ते न मनाग्दोषो दोष एष ममैव हि
तादृग्विधाय यत्पत्ये मया दत्ताज्ञबुद्धिना
तदा कथमदास्यं त्वां तस्मै मायास्वरूपिणं
पितामहेन बहुधा वर्णितोसौ ममाग्रतः
श्रीकंठोसौ महेशोऽसौ सर्वज्ञोसौ वृषध्वजः
वाक्याच्छतधृतेस्तस्मात्तस्मै दत्ता मयानघे
पितृकाननसंवासं शूलिनं च कपालिनम्
कलंकिकृतमौलिं च धूलिधूसरचर्चितम्
क्वचिच्च चर्मवसनं क्वचिद्भिक्षाटनप्रियम्
रुद्रं रौद्रपरीवारं महाकालवपुर्धरम् 4.2.88.
न सम्यग्वेत्ति तं कश्चिज्जानानोपि प्रतारितः
क्व पांसुलपटच्छन्नो महाशंखविभूषणः
डमड्डमरुकव्यग्र हस्ताग्रः खंडचंद्रभृत्
मृडानि सहरः क्वाऽयमध्वरो मंगलालयः
दुकूलान्यनुकूलानि रत्नालंकृतयः शुभाः
इह मंगलवेशेषु देवेंद्रेषु स शूलधृक्